Για τον ίδιο λόγο που ορισμένοι είναι “συναισθηματικά” δεμένοι με το αυτοκίνητό τους (VW, Audi, BMW, Hyundai κ.ο.κ.) ή ακόμη και με το lewis παντελόνι τους: πρόκειται μάλλον για ομαδική παράκρουση των καταναλωτών – πολιτών που ψάχνουν από κάπου να κρεμαστούν, άλλοι γίνονται οπαδοί του ΠΑΟ, άλλοι της ΑΕΚ, άλλοι του ουίσκι Τζακ Ντάνιελς κ.ο.κ. Αναζήτηση ταυτότητας δηλαδή. Οι μεν είναι Αεκτζήδες, οι δε είναι Googl-ιανοί κ.ο.κ. Ολοι οι υπόλοιποι απλώς πληρώνουν και χρησιμοποιούν ένα προϊόν χωρίς να χρειάζεται να γίνουν και “οπαδοί” του. Οσον αφορά για προϊόντα και λύσεις του στυλ Google από τη στιγμή που έχουν κάνει τη ζωή κάποιων ανθρώπων ευκολότερη σίγουρα οι άνθρωποι τα βλέπουν με συμπάθεια και τα εμπιστεύονται.

Φιλικά,
Μήτσος, ο καφετζής
http://www.okafenes.gr

Να υπενθυμίσω τις καινοτομίες που έχει προσφέρει εως τωρα η google:

- Simple Fast Web Search
- Customised Search
- google maps /earth.google
- GB Storage Mailing System
- Search Integration (images, groups, shopping, etc)
- Ranking Search System

και έρχονται κι άλλα…
Εχτές είχαμε μια κουβέντα για ένα γνωστό μου που παράγει σαλιγκάρια. Όταν ξεκίνησε τον κορόιδευαν όλοι. Σήμερα, μετά 6-7 χρόνια δεν ξέρει τι λεφτά έχει. Γιατί; Γιατί προσπαθεί να κάνει όσο γίνεται ποιοτικότερη δουλειά και στοχεύει στην παγκόσμια αγορά και όχι στη μονολιθική (και παλαιολιθική) ελληνική αγορά.

Συμπέρασμα: Αν είσαι έξυπνος και εργατικός αργά η γρήγορα θα πετύχεις

@ Μήτσος:

“πρόκειται μάλλον για ομαδική παράκρουση των καταναλωτών – πολιτών που ψάχνουν από κάπου να κρεμαστούν”

Όπως θα περίμενες από έναν πτυχιούχο του μάρκετινγκ να ακούσεις, δεν συμφωνώ με το “ομαδική παράκρουση”. Brands are good!

@ yorgos:

“Το μεγαλύτερο marketing hit της Google – και μου κάνει εντύπωση που δεν το σχολιάζει ο Εκόνομιστ – είναι ότι έχει καταφέρει να περάσει την εικόνα της καλοκάγαθης πολυεθνικής.

Στο μυαλό μου μέσα είσαι, Γιώργο;! Συμφωνώ απολύτως. Ακριβώς αυτή ήταν η σκέψη που γέννησε το συγκεκριμένο post!

Όπως θα περίμενες από έναν πτυχιούχο του μάρκετινγκ να ακούσεις, δεν συμφωνώ με το “ομαδική παράκρουση”. Brands are good!

###

Καμία σχέση με αυτό το άρθρο, αυτή η κυρία πρέπει να είναι είτε τρόφιμος του ιδρύματος Φιντέλ Κάστρο, είτε αποτυχημένη επιχειρηματίας (χωρίς να την ξέρω βέβαια, εικασίες κάνω). Αυτό που ήθελα να γράψω στο προηγούμενο post κι ίσως δε φάνηκε ξεκάθαρα είναι πως άλλο η συνειδητοποιημένη προτίμησή μας σε ένα brand (π.χ. εγώ δεν αλλάζω τα IBM μου ή το Hyundai μου με τίποτε, κι ας μου δώσεις για αντάλλαγμα τον deep blue και μια Μ5) κι άλλο η δίκην οπαδού προσκόλληση καταναλωτών σε προϊόντα κι εταιρείες τους. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε ανθρώπους που μπορούν να σου αιτιολογήσουν την πράξη τους (συγκεκριμένα, για τα IBM τα λόγια είναι περιττά ενώ με το Hyundai έχω βρει τέτοια αναλογία τιμής / απόδοσης που μάλλον δεν υπάρχει πουθενά) ενώ στη δεύτερη περίπτωση μιλάμε για τα όντα που περιγράφει αυτή η κυρία στο άρθρο της. Π.χ. τι νόημα βγάζει κανείς από κάποιον που επειδή έτυχε ο μπαμπάς να του αγοράσει ένα vw golf (πρακτικό αυτοκίνητο μεν, ακριβό στην κτήση και στη χρήση όμως και με χαμηλή απόδοση στο δρόμο) αυτός έχει γεμίσει το δωμάτιό του με αφίσες vw και μπρελόκ και μπλούζες κλπ, ταυτίζει δηλαδή μια εταιρεία με έναν τρόπο ζωής, μια ιδεολογία η οποία εξ αρχής είναι κάτι το πλασματικό. Ακόμα χειρότερα όταν κάποιος αγοράζει γυαλιά ηλίου π.χ. Ferrari για να “πάρει” κάτι από την αίγλη της Formula1. Να μου δώσει η Ferrari το προϊόν της να το φορέσω και να με πληρώνει γι αυτό, το καταλαβαίνω, να το πληρώσω με ποια λογική; Είδα προχθές ένα μοντέλο ψηφιακής φωτογραφικής της Olympus που ενώ στην κανονική του τιμή έκανε κάπου 160 ευρώ (περίπου), το ίδιο ακριβώς μοντέλο σε κόκκινο χρώμα και με το σήμα της Ferrari είχε την υπερδιπλάσια τιμή!! Και μιλάμε για ακριβώς το ίδιο μοντέλο με τα ίδια χαρακτηριστικά. Ε, αν αυτό δεν είναι ψυχικό κόλλημα του καταναλωτή, το να πληρώνει δηλαδή λεφτά για να κάνει δωρεάν διαφήμιση την κάθε εταιρεία με μόνο αντίδωρο την “αίγλη” (την φαντασίωση δηλαδή), ε, τότε ποιο είναι;

Δεν έχω αυτοσκοπό να σου κάνω αντίλογο, απλώς διάλογο κάνουμε, ε;
)

Φιλικά,

Μήτσος, ο καφετζής
http://www.okafenes.gr

Το μεγαλύτερο marketing hit της Google – και μου κάνει εντύπωση που δεν το σχολιάζει ο Εκόνομιστ – είναι ότι έχει καταφέρει να περάσει την εικόνα της καλοκάγαθης πολυεθνικής. Δεν ξέρω κι εγώ πόσες φορές έχω ακούσει ή διαβάσει το Brin και τον Page να επαναλαμβάνουν το brand mantra – “we are not evil.”

Είναι ένας συνδυασμός ρητορικής και πράξεων (π.χ. η διάσωση των αρχείων του usenet) που έχει κάνει τον περισσότερο κόσμο να βλέπει τη Google και να σκέφτεται “να οι Jedi!” Κι είναι χαρακτηριστικό ότι ο μέσος χρήστης είναι έτοιμος να μοιραστεί με τη Google προσωπικές πληροφορίες που επ’ ουδενί δε θα μοιραζόταν με τη Microsoft.

When Google goes evil, we’re all screwed! =)

@ Μήτσος:

“Αυτό που ήθελα να γράψω στο προηγούμενο post κι ίσως δε φάνηκε ξεκάθαρα”

Τώρα σε κατάλαβα καλύτερα. Οι παρανοήσεις είναι συνηθισμένες στη μη-προσωπική επικοινωνία.

“άλλο η συνειδητοποιημένη προτίμησή μας σε ένα brand (π.χ. εγώ δεν αλλάζω τα IBM μου ή το Hyundai μου με τίποτε, κι ας μου δώσεις για αντάλλαγμα τον deep blue και μια Μ5) κι άλλο η δίκην οπαδού προσκόλληση καταναλωτών σε προϊόντα κι εταιρείες τους.”

Δεν είναι αυτό αντίφαση; Το να μην αλλάζεις τα IBM σου ή το Hyundai σου με τίποτε δεν σημαίνει ότι είσαι προσκολλημένος στα συγκεκριμένα προϊόντα;

Ο “προσκολλημένος” καταναλωτής είναι σαν και σένα ουσιαστικά, αλλά απλώς ο δεσμός του με το x brand είναι πιο δυνατός. Επομένως είναι θέμα έντασης του δεσμού.

Αν ρωτήσεις τον καταναλωτή αυτόν γιατί είναι “προσκολλημένος” στο x brand θα σου δώσει μια πολύ καλή εξήγηση για αυτήν του την, για να χρησιμοποιήσω τη φράση σου, “συνειδητοποιημένη προτίμηση”. Απλώς η εξήγησή του θα περιέχει περισσότερο feeling και abstract έννοιες από ό,τι του “μη-προσκολλημένου” καταναλωτή.

“Π.χ. τι νόημα βγάζει κανείς από κάποιον που επειδή έτυχε ο μπαμπάς να του αγοράσει ένα vw golf (πρακτικό αυτοκίνητο μεν, ακριβό στην κτήση και στη χρήση όμως και με χαμηλή απόδοση στο δρόμο) αυτός έχει γεμίσει το δωμάτιό του με αφίσες vw και μπρελόκ και μπλούζες κλπ, ταυτίζει δηλαδή μια εταιρεία με έναν τρόπο ζωής, μια ιδεολογία η οποία εξ αρχής είναι κάτι το πλασματικό. Ακόμα χειρότερα όταν κάποιος αγοράζει γυαλιά ηλίου π.χ. Ferrari για να “πάρει” κάτι από την αίγλη της Formula1. Να μου δώσει η Ferrari το προϊόν της να το φορέσω και να με πληρώνει γι αυτό, το καταλαβαίνω, να το πληρώσω με ποια λογική;”

Καταρχάς, τι σχέση έχει με το θέμα εάν του το αγόρασε ο μπαμπάς του ή όχι; Καμία.

Τι θα πει “πλασματικό”; Ο καθένας ζει τη ζωή του με όποιον τρόπο θέλει είτε συμφωνούμε με αυτόν είτε όχι. Για σένα αυτή η “ιδεολογία” είναι πλασματική, γι’ αυτόν όμως είναι πραγματική. Ο κάθε ένας από εμάς αντιλαμβάνεται τον κόσμο με διαφορετικό τρόπο σε τελική ανάλυση.

Έτσι, λοιπόν, ο “προσκολλημένος” καταναλωτής και τα μπρελόκ του θα πάρει, και τις αφίσες του, και τα γυαλιά Ferrari κ.λπ. Δεν είναι θέμα λογικής. Είναι θέμα συναισθήματος, είναι θέμα συγκεκριμένου τρόπου σκέψεως, ψυχολογικών κινήτρων κ.λπ.

“Δεν έχω αυτοσκοπό να σου κάνω αντίλογο, απλώς διάλογο κάνουμε, ε;
”

Εννοείται. Και σε ευχαριστώ για τα σχόλιά σου.

Ναι, αλλά σκέψου όχι μόνο από την πλευρά του marketeer (κάπως έτσι πρέπει να γράφετε.. αλλά κι από την πλευρά της κοινής λογικής: πόσο “υγιές” είναι αυτή η εφηβικού τύπου εμμονή σε αφίσες, λογότυπα κλπ εταιρειών.

Δε μιλάω για την ελληνική σημαία ή τη φωτογραφία του Κολοκοτρώνη, του Χριστόδουλου κλπ αλλά για μια εικόνα που παραπέμπει σε εμπορική εταιρεία / εμπορικό προϊόν. Δηλαδή δεν είναι το ίδιο να λέει κάποιος “ζήτω η Ελλάδα” με το να λέει “ζήτω η Volkswagen”.

Εγώ προσωπικά δεν αλλάζω π.χ. το ΙΒΜ για συγκεκριμένους λόγους όμως δεν έχω μπρελόκ, αφίσες, σιδερότυπα κλπ και θα είχα μόνο αν με πλήρωνε η εταιρεία γι αυτό (καλά, δεν είμαι και ο Ρουβάς).

Αυτό εννοούσα με τον όρο “συνειδητοποιημένος” και τον όρο “οπαδός”. Ο οπαδός μπορεί να είναι οπαδός εδώ ή εκεί ή αλλού για λόγους που πολλές φορές είναι εκτός λογικής και απλώς τον βοηθούν στην ψυχική του ισσοροπία π.χ. καπνίζω Μάλμπορο και νοιώθω “άντρας” (από που κι ως που;) ή φοράω καπέλο Φεράρι και οδηγώ το σαραβαλάκι μου σαν τρελός κλπ.

Σαν ειδικός φαντάζομαι θα τα καταλαβαίνεις αυτά καλύτερα από μένα και ίσως τα περιγράφω και λίγο “βλάχικα” όμως το νόημα είναι το να ξεχωρίσουμε την πραγματικότητα (πραγματική ανάγκη, συνειδητοποιημένη προτίμηση σε ένα προϊόν γιατί εξυπηρετεί καλύτερα τις απαιτήσεις μας) από τη φαντασίωση μιας μεγάλης μερίδας καταναλωτών που απλά αγοράζει πολλά και διάφορα είτε επειδή φαντάζεται πως αυτά τον κάνουν “έτσι” ή “αλλιώς” είτε επειδή έχει λεφτά για πέταμα.

Ευχαριστώ για το διάλογο,

Μήτσος

Aν και ακόμα Googlephile, η Google με εκνεύρισε πάρα πολύ στο IPO της. Υποτίθεται ότι θα ήταν για όλους, yada yada yada, ε εμένα δε μου επιτρέψαν να αγοράσω τα 1000 δολλαριάκια μετοχών μου. Όταν κάποιος μου στερεί $3000, εκνευρίζομαι.

@ yorgos: Η Google είναι ήδη αμφιβόλου alignment. Εκτός από τη συνεργασία της με την Κινέζικη κυβέρνηση, πολύ πριν η Microsoft τραβήξει τη προσοχή του κόσμου πριν από μια-δύο βδομάδες, το license agreement της ουσιαστικά της επιτρέπει να μειραστεί ό,τι πληροφορία σου θέλει με law enforcement. Τα cookies της γενικά υπάρχουν παντού, και τώρα με το personalized search… Υπήρχε και conspiracy theory anti-google σελίδα κάπου. Προσωπικά δε φοβάμαι και δε με πολυπειράζει, αλλά λόγοι ανυσηχίας υπάρχουν ήδη και δεν είναι τελείως τρελαμένοι.

Να μου επιτραπεί να καταθέσω την άρτι αποκτηθείσα σοφία (βλέπε ευφυολόγημα): Ο μάνατζερ να πουλήσει θέλει. Είτε εισαι οπαδός, είτε “συνειδητός”, αυτό που μετράει είναι ότι έβαλες το χέρι στην τσέπη. Ο Μήτσος ο λειτουργός αντιθέτως θέλει να δώσει αυτό που θα του ζητήσει ο πελάτης. Στην τελική, και οι δύο ψαρεύουνε, ο ένας με δίχτυα ο άλλος με αγγίστρι…

Αφού ευχαριστήσω για το διάλογο, να το προχωρήσω λίγο… Δεν ξέρω αν το θέμα ενδιαφέρει τη θεματολογία του μπλοκακίου:
Το καλό και το κακό πάντως δεν είναι προνόμιο, του ενός ή του άλλου, καθώς οι καλές προθέσεις ή διακυρήξεις πεποιθήσεων δεν εγγυώνται το αποτέλεσμα. Στη δράση κολλάει το σίδερο….
Χρειάζεται κάποιο είδος, πώς να το πω…ακεραιότητας, είτε πρόκειται για επαναστάτη είτε για βιομήχανο.

Και μια τελευταία παρατήρηση:

ίσως τα περιγράφω και λίγο “βλάχικα”

Η χρήση της λέξης βλάχος με αυτήν την έννοια, (…) ενοχλεί… Είναι ανάλογη την ενοχλητικότατη χρηση της λέξης γύφτος με την υποτιμητική έννοια.

Μην τα λέτε κύρ Μήτσο μου τέτοια λόγια, και σας έχω και συμπάθεια που κάνετε καλό ελληνικό καφέ στη χόβολη.
y0–>

Google is a success because it fast and usable since its’ inception – plus (the core reason) it received massive press due to the early Internet days it made its’ debut with virtually no strong competitors on the horizon.

It all started with the almighty word-of-mouth…then the viral effect kicked in.

Great Articles Bizwriter…

Το Google έχει, κατά κάποιο τρόπο, αγιοποιηθεί. Μπορεί και μπαίνει μέσα στα σπίτια μας και στα προσωπικά μας στοιχεία πολύ πιο εύκολα από οποιαδήποτε άλλη εταιρεία. Πόσοι γνωρίζουν ότι η Microsoft έχει πρόγραμμα για desktop search; Πόσοι από αυτούς που θέλουν κάτι τέτοιο θα εμπιστευτούν την “κακιά” Microsoft και όχι το “καλό” Google; Αυτό που βλέπω είναι ότι με την πολιτική του το Google, έχει καταφέρει να γίνει αρεστό στους χρήστες και να έχει ποια πιστούς οπαδούς. Πόσοι το κατέκριναν που δίνει κουτσουρεμένα αποτελέσματα στην Κίνα; Αυτό το “άγιο” το Google γιατί έκανε κάτι τόσο αντιδημοκρατικό; Για να δίνει έστω και λίγα αποτελέσματα, όπως λέει; ή γιατί η αγορά της Κίνα είναι πολύ μεγάλη για να βρεθεί στην απέξω;
Κανείς δε μιλάει, υπάρχει μια αυτό-φίμωση όταν είναι να πούμε κάτι για το Google -κι αν μου κάνει ban το site και δεν εμφανίζομαι;- Σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις πολύ μου το έχουν κατηγορήσει, αλλά on-line πόσοι; Έτσι κι αλλιώς πως μπορείς να κατηγορήσεις κάτι που ξέρει τα πάντα για εσένα (desktop search, search history), για την αλληλογραφία σου (gmail), για τους φίλους σου (gmail), για την σελίδα σου (adwords, adsense, maps, analytics), που μένεις και που δουλεύεις (Google earth) και τόσα άλλα;

@ cordis

Συμφωνώ για την αγιοποίηση του Google. Εάν σε ενδιαφέρει το θέμα, διάβασε, αν θέλεις, κι άλλα σχετικά με το Google post που μπορείς να βρεις στην κατηγορία “E-business”.