Πώς οι hackers κάνουν τη ζωή μας καλύτερη

Όλοι μας έχουμε ακούσει για το hacking και τους hackers. Οι δημοσιογράφοι -συνήθως οι “δημοσιογράφοι”- δεν χάνουν ευκαιρία να αναφέρονται στον τάδε και τον δείνα hacker που “έσπασε” τα συστήματα ασφαλείας της x τράπεζας, το σύστημα online πληρωμών του x ιστοτόπου, τις βάσεις δεδομένων του Πενταγώνου.

Επομένως, είναι φυσικό η λέξη “hacking” να προκαλεί αρνητικούς συνειρμούς στο μυαλό των ανθρώπων. Η πραγματικότητα, όμως, δεν είναι έτσι -τουλάχιστον όχι έτσι ακριβώς. Μολονότι για τους περισσότερους ανθρώπους το hacking είναι συνώνυμο με ποινικά κολάσιμες πράξεις όπως οι παραπάνω (τις οποίες οι hackers αποκαλούν cracking) για τους hackers αυτούς καθαυτούς το hacking δεν είναι τίποτε άλλο, παρά οι “επεμβάσεις” που κάνουν σε διάφορα κυρίως consumer electronics προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Ο στόχος τους είναι, ουσιαστικώς, να βελτιώσουν τα προϊόντα αυτά, να τα “πειράξουν”, ώστε να κάνουν καλύτερα τη δουλειά για την οποία έχουν σχεδιαστεί ή/και να κάνουν κι άλλα πράγματα. Υπό αυτήν την έννοια, οι hackers είναι απλώς δραστήρια, ανήσυχα άτομα, που με τις ενέργειές τους προάγουν, σε τελική ανάλυση, την πρόοδο. Εφευρίσκουν. Βελτιώνουν. Καινοτομούν.

Αν σκεφθούμε, μάλιστα, ότι σήμερα πλέον το software και το hardware βρίσκονται σε χιλιάδες προϊόντα ξεκινώντας από, π.χ., ένα απλό mp3 player και φτάνοντας έως τους απίστευτα πολύπλοκους υπολογιστές με… ρόδες (σύγχρονα αυτοκίνητα) είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι οι hackers έχουν πολλή “πρώτη ύλη” στα χέρια τους.

Για παράδειγμα, hackers έχουν “σκαλίσει” το Prius, το υβριδικό αυτοκίνητο της Toyota. Το “πρόβλημα” με το Prius (στην αμερικανική έκδοσή του) είναι ότι έχει κατασκευαστεί με τέτοιον τρόπο που να χρησιμοποιεί ηλεκτρική ενέργεια και βενζίνη συγχρόνως ακόμη και για μικρά ταξίδια. Οι hackers επενέβησαν στον κεντρικό υπολογιστή, το σύστημα διαχείρισης της μπαταρίας και άλλαξαν τις μπαταρίες με δυνατότερες. Το αποτέλεσμα ήταν να καταστεί εφικτό το αυτοκίνητο να δουλεύει μόνο με ηλεκτρισμό για μεγαλύτερες αποστάσεις (http://www.treehugger.com/files/2006/01/hack_your_hybri.php).

Άλλο παράδειγμα αποτελεί το hacking του πολύ δημοφιλούς i-pod στο οποίο hackers κατάφεραν να εγκαταστήσουν το ανοιχτού κώδικα (open source) λειτουργικό σύστημα που ακούει στο όνομα Linux. Κατόπιν τούτου, διάφοροι hackers πειραματίζονται γράφοντας νέες εφαρμογές (applications), παιχνίδια κ.λπ. για το συγκεκριμένο mp3 player (http://ipodlinux.org/Main_Page).

Δεν θα μπορούσαν, φυσικά, να ξεφύγουν από τους hackers οι παιχνιδομηχανές. Οι χρήστες του Sony PSP μπορούν, π.χ., να “ελέγχουν τον επιτραπέζιο υπολογιστή τους από την τουαλέτα μέσω του PSP” (http://www.ihacked.com/content/view/195/62), ενώ αντίστοιχα οι κάτοχοι του Xbox μπορούν να εγκαταστήσουν σε αυτό το Linux μετατρέποντάς το ουσιαστικά σε συσκευή αναπαραγωγής media (http://www.i-hacked.com/content/view/60/62/).

Παρόμοιες “χακιές” έχουν γίνει για το Nintendo DS (http://www.ihacked.com/content/category/9/99/62) και το Playstation 2 (http://www.ihacked.com/content/category/9/80/62).

(Το παρόν κείμενό μου δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στο The Economist/Η Καθημερινή στις 29/4/2006)

Εκτυπώστε αυτό το άρθρο