“ΤΟ ΑΡΘΡΟ”, τα blogs και το μάρκετινγκ
Καταρχάς, ψυχραιμία. Κατά δεύτερον, ας δούμε τα δεδομένα. Κατά τρίτον, ας πούμε τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη.
Μία καινούργια εφημερίδα που τιτλοφορείται “ΤΟ ΑΡΘΡΟ” αποφασίζει να δημιουργήσει το ένθετο “Blog” στο οποίο αναδημοσιεύει αποσπάσματα* από διάφορα ελληνικά κι όχι μόνον blogs. Υπάρχει πρόβλημα μ’ αυτό; Για να δούμε…
(1) Η περίπτωση του blog που αναφέρει copyright.
Σε αυτήν την περίπτωση ισχύει ο νόμος περί πνευματικών δικαιωμάτων (Ν. 2121/1993, Άρθρο 19**) και συγκεκριμένα:
Επιτρέπεται, χωρίς την άδεια του δημιουργού και χωρίς αμοιβή, η παράθεση σύντομων αποσπασμάτων από έργο άλλου νομίμως δημοσιευμένου για την υποστήριξη της γνώμης εκείνου που παραθέτει ή την κριτική της γνώμης του άλλου, εφόσον η παράθεση των αποσπασμάτων αυτών είναι σύμφωνη προς τα χρηστά ήθη και η έκταση των αποσπασμάτων δικαιολογείται από τον επιδιωκόμενο σκοπό. Η παράθεση του αποσπάσματος πρέπει να συνοδεύεται από την ένδειξη της πηγής και των ονομάτων του δημιουργού και του εκδότη, εφόσον τα ονόματα αυτά εμφανίζονται στην πηγή.
Οι φράσεις-κλειδιά εδώ είναι, κατά τη γνώμη μου χωρίς να είμαι νομικός, οι: “παράθεση σύντομων αποσπασμάτων”, “για την υποστήριξη της γνώμης εκείνου που παραθέτει ή την κριτική της γνώμης του άλλου”, “ένδειξη της πηγής και των ονομάτων του δημιουργού και του εκδότη, εφόσον τα ονόματα αυτά εμφανίζονται στην πηγή”.
Σύμφωνα με αυτά, λοιπόν, είναι η εφημερίδα “ΤΟ ΑΡΘΡΟ” σύννομη; Ναι, εάν κι εφόσον ισχύουν συγρόνως τα παρακάτω: (1) παρέθεσε σύντομα αποσπάσματα ενός post (γράφω “post” κι όχι “blog” διότι, σύμφωνα με τη δική μου λογική τουλάχιστον, το “έργο” εν προκειμένω δεν είναι το blog στο σύνολό του, αλλά το κάθε μεμονωμένο post), (2) το έκανε για λόγους υποστήριξης / κριτικής και (3) ανέφερε την πηγή (τουτέστιν, το url του συγκεκριμένου post κι όχι απλώς το url του blog -κατά τη γνώμη μου πάντοτε) καθώς και το όνομα (ίσως και το nickname εφόσον δεν δίνεται όνομα) του blogger.
(2) Η περίπτωση του blog που δεν αναφέρει copyright.
Σε αυτήν την περίπτωση ισχύει ό,τι και παραπάνω καθώς, σύμφωνα με τον Ν. 2121/1993 πάντοτε, η πνευματική ιδιοκτησία αποκτάται αυτόματα χωρίς καμιά διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της όπως ορίζεται στο άρθρο 1, παράγραφος 1 και άρθρο 6, παράγραφος 2:
Άρθρο 1, παράγραφος 1:
Οι πνευματικοί δημιουργοί, με τη δημιουργία του έργου, αποκτούν πάνω σ’ αυτό πνευματική ιδιοκτησία, που περιλαμβάνει ως αποκλειστικά και απόλυτα δικαιώματα, το δικαίωμα της εκμετάλλευσης του έργου (περιουσιακό δικαίωμα) και το δικαίωμα της προστασίας του προσωπικού τους δεσμού προς αυτό (ηθικό δικαίωμα).
Άρθρο 6, παράγραφος 2:
Τα δικαιώματα αποκτώνται πρωτογενώς χωρίς διατυπώσεις.
(3) Η περίπτωση του blog που αναφέρει κάποια άλλη άδεια χρήσης.
Πολλά blogs, μεταξύ των οποίων και το παρόν, χρησιμοποιούν άδειες χρήσης του Creative Commons. Για παράδειγμα, σύμφωνα με την άδεια χρήσης του δικού μου blog:
Είστε ελεύθερος/η:
* να αναπαράγετε, να διανέμετε και να δημοσιεύσετε αυτό το έργο
* να το τροποποιήσετεκάτω από τους ακόλουθους όρους:
* Αναγνώριση της πατρότητας του έργου. Θα πρέπει να αναγνωρίζετε την πατρότητα του έργου κατά τον τρόπο που προσδιορίζεται από το συγγραφέα του ή τον πνευματικό του κάτοχο. Για την αναγνώριση του συγγραφέα / αρθρογράφου όταν αυτός αναφέρεται με ψευδώνυμο, αρκεί η αναφορά της ηλεκτρονικής διεύθυνσης του άρθρου (URL).
* Δωρεάν διάθεση. Δεν επιτρέπεται η εμπορική αξιοποίηση του έργου.
* Διάθεση κάτω από τους ίδιους όρους. Έργο που θα προκύψει από τροποποίηση, εκτενή χρήση ή άλλη επεξεργασία του παρόντος, θα είναι διαθέσιμο κάτω από τους ίδιους όρους χρήσης (Creative Commons Attribution-NonCommercial-Sharealike 2.5).
Οι παραπάνω Όροι μπορούν να αναιρούνται κατόπιν άδειας του κατόχου των δικαιωμάτων του έργου. Η δίκαιη χρήση με βάση το νόμο και τα άλλα σας δικαιώματα δεν επηρεάζονται από τους παραπάνω Όρους.
Σύμφωνα με αυτήν την άδεια χρήσης, λοιπόν, είναι η εφημερίδα “ΤΟ ΑΡΘΡΟ” σύννομη; Εφόσον δεχθούμε ότι η συγκεκριμένη άδεια χρήσης ισχύει νομικώς, τότε η απάντηση είναι “όχι” δεδομένου ότι, πρώτον, η εφημερίδα δεν παραπέμπει στο συγκεκριμένο url του post και, δεύτερον, αποσκοπεί στο κέρδος (αν κι εδώ θα μπορούσε ίσως -ας μας διαφωτίσει κάποιος νομικός- να ισχύει το ότι δεν αξιοποιείται εμπορικώς το post αυτό καθαυτό επομένως δεν θα υπήρχε, σε αυτήν την περίπτωση, παραβίαση της συγκεκριμένης άδειας χρήσης). Από την άλλη, ακόμη κι αν δεν ισχύει νομικώς αυτή η άδεια χρήσης, τότε θα ισχύει, λογικά, ο Ν. 2121/1993 οπότε ξαναγυρνάμε στην παραπάνω περίπτωση (2).
Πέρα από τα νομικά -το “μάρκετινγκ” του τίτλου αυτού του post
Αν μη τι άλλο, η κίνηση της εφημερίδας ήταν business savvy καθώς: (1) βρήκε έναν ανέξοδο τρόπο να γεμίσει τις σελίδες της, (2) κατάφερε να δημιουργήσει buzz γύρω από αυτήν, (3) αύξησε, πιθανόν, τους αναγνώστες της καθώς όλο και θα την αγοράζουν πολλοί bloggers απλώς και μόνον για να δουν ποια blogs επέλεξε να παραθέσει καθώς κι εάν οι ίδιοι είναι μέσα είτε για να χαρούν είτε για να την κράξουν και (4) εάν το χειρισθεί σωστά μπορεί ενδεχομένως να “την πει” στην μπλογκόσφαιρα στο στυλ “Γκρινιάζετε έλληνες bloggers που τα mainstream media δεν σας δίνουν σημασία και τώρα που εμείς αφιερώνουμε ολόκληρο ένθετο κάθε εβδομάδα σε εσάς, τι κάνετε; Μας βρίζετε. Έχουν δίκιο, τελικά, κάποιοι που λένε ότι πνίγεστε στην εσωστρέφεια και τον αυτισμό σας”.
Πέρα από τα νομικά -το μάρκετινγκ των blogs
Από την άλλη, πέρα από τα νομικά / δεοντολογικά ζητήματα (κύριοι της εφημερίδας, καλό θα ήταν να στέλνατε ένα email πρώτα στους bloggers που δημοσιεύσατε), η προσωπική μου γνώμη είναι ότι πολλοί έλληνες bloggers θα έβλεπαν με ευχαρίστηση να εμφανίζεται το blog τους σε κάποιο έντυπο ακόμη κι αν δεν τους είχε ζητηθεί η άδεια, ακόμη κι αν είχαν στο blog τους ένα τεράστιο ©.
Ίσως αυτή μου η άποψη να ακούγεται απαράδεκτη για κάποιους “αγνούς” ή “βολεμένους” bloggers, αλλά you know what? Το ότι όλοι μας έχουμε ένα blog δεν σημαίνει τίποτα παραπάνω από αυτό. Μπορεί όλοι μας να είμαστε bloggers, αλλά δεν είμαστε ίδιοι. Έχουμε διαφορετικά backgrounds, διαφορετική ζωή, διαφορετικά προβλήματα, διαφορετικούς στόχους, διαφορετικές προσωπικότητες, διαφορετικές φιλοδοξίες -αλίμονο εάν δεν ήταν έτσι.
ΥΓ. Όσοι bloggers θεωρούν ότι η εφημερίδα παραβιάζει τα πνευματικά τους δικαιώματα, ας τηλεφωνήσουν στον δικηγόρο τους (ναι, είναι τόσο απλό). Αρκετά με τις φωνασκίες.
ΥΓ2. Κάποιες ad hominem επιθέσεις που διάβασα σε διάφορα blogs κατά της -άγνωστης σε μένα- blogger και αρθρογράφου στο “ΤΟ ΑΡΘΡΟ”, mantalena parianos, τις θεωρώ, αν μη τι άλλο, “τζάμπα μαγκιές”. Αν αυτή είναι η μπλογκόσφαιρά σας να την χαίρεσθε.
*Αν δεν κάνω λάθος επρόκειτο για αποσπάσματα κι όχι για ολόκληρα posts.
**Καλλινίκου, Δ. (1994) Τα θεμελιώδη θέματα του Νόμου 2121/1993 για την πνευματική ιδιοκτησία και τα συγγενικά δικαιώματα, Αφοί Π. Σάκκουλα, Αθήνα.
LinkedIn
Twitter
Facebook
Υπάρχουν τα κείμενα της εν λόγω εφημερίδας σε ηλεκτρονική μορφή, έστω PDF;
Πες τα ρε biz, γιατί τα διάβασα και γω και συμφωνώ. Αν μη τι άλλο υπερβολικές αντιδράσεις!
Μπράβο για το άρθρο σου. Έπιασες πάρα πολλές πτυχές του θέματος ήρεμα και αντικειμενικά.
Συμφωνώ με τον Giorgos.
Όπως πάντα υπερβάλλουμε.
Και μπορούμε να δούμε και τα θετικά. Τέτοια ένθετα μπορεί να συμβάλλουν στο να μεγαλώσει η ελληνική μπλογκόσφαιρα ακόμα περισσότερο. Να μπει κάποιος στη διαδικασία να δει “τι είναι αυτά τα μπλογκ” χαζεύοντας το έντυπο, να το ψάξει και να φτιάξει ένα δικό του. Επίσης αυτόματα, μεγαλώνει και το αναγνωστικό κοινό των μπλογκς με αυτό τον τρόπο.
Όσο περισσότερες φωνές ή γραφές, τόσο το καλύτερο. Επίσης, να ξεκολλήσουν μερικοί από τα αποβλακοτηκά παιχνίδα στο πισί και να το ρίξουν στο μπλόγκινγκ – είναι σαφώς προτιμότερο.
Μερικοί φαίνεται ότι το βλέπουν βλακωδώς ανταγωνιστικά το θέμα.
Λύσιππε όχι, απ’ όσο ξέρω δεν υπάρχει σε pdf.
Πραγματικά δεν κατάλαβα γιατί έγινε τόσος ντόρος. Προσωπικά θα με ενοχλούσε μόνο αν δημοσιευόταν κάποιο κείμενο μου χωρίς να αναφέρεται το όνομα μου και το link στο blog. Κατά τα αλλά όσο περισσότεροι μαθαίνουν για την ύπαρξη του blog μου τόσο το καλύτερο.
Με κάλυψες απόλυτα. Εχεις την πιο ψύχραιμη αποψη για το θέμα που έχω διαβάσει μέχρι τώρα.
Εξαιρετικά κατατοπιστικά όλα αυτά Biz, σε ένα άρθρο ως συνήθως εκτενές και καλογραμμένο. Αξίζει όμως πιστεύω να προσθέσουμε δύο – τρία πράγματάκια. Αφενός, το γεγονός του τρομακτικού περιεχομένου που υπάρχει στο Internet (πολύ πριν τα Blogs) επίσης σε ερασιτεχνικές σελίδες και το ανελέητο copy – paste που έχει δεχθεί. Το να εστιάζουμε μόνο στα Blogs προσωπικά δεν με καλύπτει.
Εν συνεχεία. Υπάρχει πάντα και το ηθικό μέρος του ζητήματος. Το πόσο Business savvy είναι η λογική του άρθρου θα φανεί στο μέλλον. Αυτη η λογική όμως του ενστερνιζόμαστε τα Blogs και το social networking με το να γράφουμε ή να αντιγράφουμε μου φαίνεται αστεία και το έχω δηλώσει και γραπτώς και επισημώς (όπου επισήμως εκεί που με πληρώνουν για να γράφω και δεν συμμετέχω από προσωπική επιλογή). Συγγνώμη αλλά αν σε κάποιον αρέσουν τόσο πολύ τα Blogs ας κάνει κάτι παραπάνω… (το ότι τα άρθρα δεν υπάρχουν ούτε σε pdf νομίζω ότι αρκεί για να με συμπληρώσει)
Επίσης. Μία εφημερίδα διαθέτει -τουλάχιστον- ένα κοπάδι δικηγόρους . Το να λέμε ότι θα τους αντιμετωπίσεις με ένα απλό τηλέφωνο είναι απλώς νομικά σωστό. Όπως νομικά σωστό είναι να πας στα Δικαστήρια το Ελληνικό δημόσιο. Στην πραγματικότητα όμως αν δεν θέλεις να φαίνεται το Blog σου σε κάποιο έντυπο το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να το κλείσεις.
Τα παραπάνω φυσικά τα γνώριζα και όταν έκανα Blog και όταν παλαιότερα δημοσίευα κείμενα και στο Internet. Ως εκ τούτου δεν διαμαρτυρήθηκα για τίποτα. Δεν μου αρέσει όμως ένα έντυπο το οποίο αντί να φτιάχνει site και community απλώς γράφει γι αυτά να παίρνει τον τίτλο του “μυημένου” και να μαθαίνει το κοινό του σε λογικές μη Internet-κές. Επαναλαμβάνω όμως όχι νομικά (αν και ομολογώ ότι είμαι σε διαδικασία που ως δημοσιογράφος το ξανά-ψάχνω – γιατί ναι είχαν γίνει και διάφορα ωραία και παλαιότερα). Και επειδή η ηθική είναι κάτι προσωπικό (τουλάχιστον για μένα) το μόνο που απομένει είναι το γούστο. Ε λοιπόν αυτή η “φάση” δεν είναι του γούστου μου.
Επιτρέψτε μου δε να έχω μία θέση που αφορά όλο το internet και όχι μόνο τα Blogs και τους Bloggers.
@uroborus
Σύμφωνοι. Το “ανελέητο copy-paste” -το οποίο, ωστόσο, έχει τις διαβαθμίσεις του καθώς είναι άλλο το να κάνεις copy-paste ένα έργο στο σύνολό του, άλλο το να κάνεις copy-paste ένα σύντομο απόσπασμα κι άλλο, φυσικά, να τα κάνεις αυτά χωρίς να αναφέρεις την πηγή- είναι γεγονός.
Σύμφωνοι και σ’ αυτό. Εδώ το θέμα, όμως, δεν είναι εάν τα blogs αρέσουν στα mainstream media ή αν “αρέσουν”. Μακάρι κάποιος να κάνει κάτι παραπάνω, σίγουρα το ότι τα άρθρα δεν υπάρχουν ούτε σε pdf είναι κακό, εξίσου σίγουρα είναι κακό που η εφημερίδα δεν έχει web site. Όμως, εδώ δεν μιλάμε για το αν υπάρχει κάποιος savvy businessman who gets it ώστε να διαμορφώσει ένα business model πάνω στα blogs και το social networking ώστε κι αυτός να έχει κέρδος και τα blogs να αναδειχθούν. Εδώ μιλάμε για την συγκεκριμένη ενέργεια της εφημερίδας και τις αντιδράσεις των bloggers.
Σύμφωνοι και σ’ αυτό. “Είναι απλώς νομικά σωστό”. Τι άλλο, όμως, μπορεί να κάνει στην πράξη για να έχει ενδεχομένως αποτέλεσμα κάποιος που πιστεύει ότι θίγεται; Οι φωνασκίες περί “αλητών δημοσιογράφων” και τα συναφή είναι, για μένα προσωπικά, συνθηματολογίες.
Σύμφωνοι ξανά! Εάν δεν θέλεις να φαίνεται, κλείσε το. Ή αν το έχεις για να το διαβάζει η παρέα σου και μόνο βάλε password. Η πραγματικότητα όμως είναι αυτή που λες και, επομένως, όταν ανοίγεις ένα public blog ξέρεις τι μπορεί να συμβεί. Έτσι, είτε αποδέχεσαι αυτά τα φαινόμενα έως κάποιο σημείο που εσύ ορίζεις προσπαθώντας συγχρόνως να προσαρμοστείς σε αυτά και ίσως να βγεις και κερδισμένος, είτε το κυνηγάς νομικώς είτε μιζεριάζεις καθώς ανακαλύπτεις, οποία έκπληξις, ότι ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος -ναι, αλήθεια λέω, το blogging σε βάζει στο νόημα της ζωής (sic).
Αμάν βρε φίλε! Πες το από την αρχή αυτό και μ’ αφήνεις και γράφω τόση ώρα!
Ακριβώς, αυτή είναι η ουσία.
Είναι αυτό που έγραψα παραπάνω για savvy businessman. Μακάρι να βρεθεί κάποιος άλλος που να τα κάνει όλα τέλεια σε στυλ “Web 2.0″. Αυτό όμως δεν έχει σχέση με το συγκεκριμένο θέμα του ποστ.
Αχ, βρε δράκε, ξυπνάς τον σχολιαστή μέσα μου!
‘Ετσι!!! Δώσε σχόλιο και πάρε μου την ψυχή!!!! Μετά θα τα τυπώσουμε και θα τα κάνουμε βιβλίο!!!!
)))) Να σκάσουν οι οχτροί μας!!!
“Οι φωνασκίες περί “αλητών δημοσιογράφων” και τα συναφή είναι, για μένα προσωπικά, συνθηματολογίες.” Συμφωνώ αλλά δεν λέει και πολλά η γνώμη μου γιατί είμαι ένας εκ των δημοσιογράφων (ως εκ τούτου και αλήτης και ρουφιάνος κλπ). Το ότι βαριέμαι τη συνθηματολογία είναι και ο λόγος που μέχρι τώρα δεν λάμβανα μέρος σε συζητήσεις για το θέμα. Εκτός αυτού θεωρώ αστεία την “κόντρα” Bloggers και δημοσιογράφων – αν υποτεθεί ότι υπάρχει.
Άμα ΔΕΝ ξέρεις ρε συ φιλαράκο-όπως ομολόγησες-το ΠΟΙΑ(;) είναι η Μανταλένα Παριανός(;) και την εν γέννει ιστορία που κουβαλάει στην Ελληνική Μπλογκόσφαιρα….
…λογικό είναι να γράφεις τσάμπα-παπαριές τώρα!
E-Lawyer έχουμε ΕΝΑΝ και μας φτάνει, ΔΕΝ θέλουμε κι άλλον!
Καλησπέρα,
Προσεγμένη δημοσίευση, που απαντά κατά πολύ στις απορίες μου
Δεν ξέρω με ποιόν τρόπο οι blogger θέλουν (ή δεν θέλουν) να διαδίδεται το έργο τους, πχ από στόμα σε στόμα, από κλικάρισμα σε κλικάρισμα ή με δημοσιεύσεις στον τύπο. Νομίζω, όμως, ότι δεν νομιμοποιείται κάποιος άλλος να αναλάβει την διάδοση αυτή, χωρίς την ρητή τους άδεια και να τους χαρακτηρίσει αυτιστικούς, εάν αρνηθούν.
Διακρίνω επιπλέον την εξής δυνατότητα παρανόησης.
1) Κάποιος διατηρεί blog και επιθυμεί να το διαδώσει μέσω συμβατικών ΜΜΕ. Προφανώς θα πληρώσει αμοιβή για την διάδοσή του.
2) ΜΜΕ “διαφημίζει” μέσω παρουσίασης blog. Δεν νομίζω ότι δικαιούται να πει στον blogger, “Δεν δικαιούσαι να εγείρεις απαιτήσεις, επειδή σε διαφημίζω δωρεάν” για τον απλό λόγο ότι ο ιστολόγος δεν έχει δώσει την ρητή συγκατάθεσή του.
Φίλε Biz, ακόμα ένα εκπληκτικό άρθρο, αν και αυτό δεν σημαίνει ότι η μηχανή σου είναι καλύτερη από την δική μου.
Εντούτοις, η άποψη μου θα έλεγα ότι ταυτίζεται περισσότερο με του Δράκου. Και επειδή το ‘λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν’, θα έλεγα απλά ότι δεν με ενοχλεί ηαναδημοσίευση απόψεων του blog μου, αρκεί να μην υπάρχει άμεσα ή έμμεσα κέρδος, πίσω από την αναδημοσίευση.
Θα ήμουν κορόιδο να προωθώ μια Ad Free εικόνα, μέσω του blog μου, και κάποιος ‘έξυπνος’ να επωφελείται από τις απόψεις μου για να κερδίζει.
υ.γ.2
Φίλε Uro, προσωπικά πιστεύω ότι υπάρχει κόντρα. Αλλά είναι κουβέντα για άλλη στιγμή.
υ.γ.
Φίλε McManus δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο της προσωπικής επίθεσης σου (την στιγμή μάλιστα που δεν παρουσιάζεις κάποιο επιχείρημα).
Όσο για την δεσποινίδα που ανέφερες, εγώ προσωπικά δεν την γνωρίζω. Ούτε την ιστορία της στην Ελληνική Μπλογκόσφαιρα. Θα έπρεπε? Αντίστοιχα φαντάζομαι ότι και η αγαπητή, κατα τ’ άλλα, Μανταλένα, δεν γνωρίζει την δική μου. Τι συμπέρασμα παράγαμε τώρα?
Τελευταίο… είναι καλύτερο να έχεις δυο γνώμες από μία. Ακόμα καλύτερο να έχεις τρεις… κτλ.
Γιατί, ως γνωστόν, κανένας δεν είναι αλάθητος.
“E-Lawyer έχουμε ΕΝΑΝ και μας φτάνει, ΔΕΝ θέλουμε κι άλλον!”
Με όλο το σεβασμό. Δεν ξέρω ποιοι είστε εσείς. Αλλά εμένα τουλάχιστον δεν μου φτάνει ένας E-Lawyer.
Δεν έχω καμία διάθεση να το γυρίσουμε σε flames αλλά δεν προτίθεμαι κανένα θέμα να το κρίνω με βάση οποιαδήποτε κίνηση οποιασδήποτε Blogger και κυρίως με βάση το παρελθόν της.
Σε γενικές γραμμές για να βγάλεις άκρη με τα νομικά πρέπει να είσαι δικηγόρος. Κι αυτό γιατί εκτός από το βασικό ας πούμε νόμο, υπάρχουν τροπολογίες από δω κι απο κει, ευρωπαϊκές οδηγίες που υπερισχύουν, διεθνείς συνθήκες και κόντρα συνθήκες και τελικά την άκρη τη βγάζουν οι ειδικοί. Η σχετική νομολογία αναφέρεται πληρέστερα στη διεύθυνση παρακάτω, και το μόνο που είχα βρει εγώ επιπλέον (όπως αναφέρω και σε σχόλιο εκεί) είναι κάποιες αλλαγές στις ευρωπαϊκές οδηγίες που γίναν το 2003.
http://thatha.qlabs.gr/blog/2007/01/το-monitor-του-vrypan-και-η-πνευματική-ιδιοκτησία/
Το πνεύμα του νόμου αναμφισβήτητα είναι αυτό που περιέγραψες και κατά τη γνώμη μου ορθά προστατεύει τα δικαιώματα των ανυπεράσπιστων (π.χ. στη συγκεκριμένη περίπτωση των bloggers που τους αναδημοσιεύουν με το έτσι θέλω) από όποια εκμετάλλευση. Το ότι έχει εμπορικές εφαρμογές που εμποδίζουν την ας πούμε διάθεση του κάθε ιδιώτη να.. μοιραστεί (μεγαλοεταιρικά προϊόντα) για μένα είναι δευτερεύον. Και θεωρώ πραγματική κατάκτηση το ότι αναγνωρίζει ηθικά δικαιώματα στο δημιουργό.
Απο κει και πέρα (και δυστυχώς δεν έχω χρόνο να μαζέψω τα links) θα βρεις blog που ο καθένας νομίζει ότι νόμος είναι ότι τον συμφέρει, και κατά περίπτωση (δηλ. εφαρμόζεται μόνο εφόσον είναι από τη πλευρά που τον συμφέρει κάθε φορά). Για παράδειγμα κάποιους είκοσι χρόνια δημοσιογράφους που λένε ότι μπορούν να αναδημοσιεύουν ότι θέλουν (τη Britannica ολόκληρη π.χ.) όποτε θέλουν (καθημερινά ας πούμε) αρκεί να αναφέρουν τη πηγή. Και άλλους μαθημένους και ειδικούς στον κόσμο της πληροφορικής που ισχυρίζονται ότι το δίκτυο είναι ένας άλλος πλανήτης όπου δεν ισχύει κανένας νόμος παρά αυτός της μοιρασιάς (ειδικά όσων “ανήκουν” στους άλλους).
Τα παραπάνω τα αναφέρω ως hacker/cracker με είκοσι και πλέον χρόνια παρελθόν (δυστυχώς καμιά σοβαρή αναφορά δε μπορώ να παραθέσω για ευνόητους λόγους, αλλά βάζω το http://www.adslgr.com/forum/showthread.php?t=27492 έτσι ενδεικτικά), και δημιουργός freeware προγραμμάτων που χρησιμοποίησαν εκατομμύρια άνθρωποι (π.χ. http://www.geocities.com/zx32home/ ).
ΥΓ2. Κάποιες ad hominem επιθέσεις που διάβασα σε διάφορα blogs κατά της -άγνωστης σε μένα- blogger και αρθρογράφου στο “ΤΟ ΑΡΘΡΟ”, mantalena parianos, τις θεωρώ, αν μη τι άλλο, “τζάμπα μαγκιές”. Αν αυτή είναι η μπλογκόσφαιρά σας να την χαίρεσθε.
TI ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΩ ΔΙΑΟΛΕ….
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΣΠΟΝΤΑ ΠΟΥ ΔΕΧΘΗΚΑ – ΑΝΤΑΠΕΔΩΣΑ!
Η “τσάμπα μαγκιά” τι …επιχείρημα(;) ήτο δηλαδής και δεν το αντελήφθην ο δόλιος!;
[...]άγνωστης σε μένα[...]
Η Φράσις κλειδί!
ΑΛΛΑ ΠΟΛΥ ΓΝΩΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΜΠΟΛΟΓΚΟΣΦΑΙΡΑ. ΦΕΥ!
O e-lawyer είναι γνωστός μου, αν όχι φίλος μου, και προσωπικά τον έχω παροτρύνει να μη κάθεται να κάνει το δικηγόρο του καθενός στη μπλογκόσφαιρα. Δε νομίζω να έχει και χρόνο άλλωστε.
Ποιά….. “δεσποινίδα” και πέη μπλού τώρα!; Μιλάμε για έναν ντελικανή-μουστακαλή!
χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα
(γελάσαμε και σήμερις)
Αγαπητέ McManus, αν διαβάζω καλά, ο Biz δεν σας κατηγορεί πουθενά προσωπικά, εκτός αν ασπάζεστε το ‘Όποιος έχει την μύγα….’.
Εντούτοις στο κείμενο του αναφέρει την έκφραση ‘ Ad Hominem, που με αφήνει να συμπεράνω ότι σε όποιο κείμενο/κείμενα αναφέρεται, οι επιθέσεις δεν βασίστηκαν σε επιχειρήματα, αλλά στο ίδιο το πρόσωπο.
Αν είναι έτσι, τότε δικαιολογείται απολύτως και το ‘τζάμπα μαγκιές’.
Με άλλα λόγια, η συλλογιστική του είναι… ‘όποιος δεν έχει επιχειρήματα και επιτίθεται άνευ τεκμηρίων, είναι ‘τζάμπα μάγκας’.
Βρίσκεται κάτι παράλογο στον συλλογισμό του συγγραφέα?
Πιθανότατα, να κάνω λάθος και εγώ.
υ.γ. 1. επίσης, θα σας παρακαλούσα πολύ, να σεβαστείτε το γεγονός ότι κάνετε μια κουβέντα με κάποιους ανθρώπους που το ‘υβρεολόγιο’ δεν τους αρέσει ιδιαίτερα. Τις (προκαταβολικές) ευχαριστίες μου.
Εξαιρετική ανάλυση….
και η απάντηση.
Η όλη ιστορία με τα πνευματικά δικαιώματα βρωμάει. Τα θεωρούμε αυτονόητα, ίσως επειδή η σημερινή κοινωνία τα ατιμετωπίζει ως κεφάλαιο και βγάζει χρήματα από αυτά. Αντιθέτως αυθέραιτα δεν αναγνωρίζει ως τέτοια μια σειρά άλλων πνευματικών εργασιών που δεν συμφέρει να τα θυμόμαστε… όλοι χρησιμοποιούμε μολύβι, όλοι ρολόϊ, όλοι διαβάσαμε Όμηρο, ακούμε ραδιόφωνο… θα ‘πρεπε να πληρώσουμε δικαιώματα χρήσης; Οι στρατιώτες του κεφαλαίου είναι σήμερα μεγαλοδικηγόροι και νομικοί… που σεχεύουν ακόμα και σε κάποιον που θα ξεστομίσει μια λέξη ‘δεσμευμένη’ πνευματικών δικαιωμάτων. Προτείνω να τα αγνοήσουμε. Όλα, από cd, dvd, τηλεοπτικά (είμαι και παραγωγός που χει παράξει χιλιάδες ώρες για την τηλεόραση.) Να πληρόνωνται για το έργο τους κι όχι για τον αέρα τους. Η πνευματική παραγωγή είναι υποχρέωση προς την κοινωνία κι όχι η καλδάρα για ν’ αρμέγουν… Δεν το πάω περαπέρα, τροφή για σκέψη έδωσα…
@Zisopoulos Dimitris:
Μεγάλο θέμα τα πνευματικά δικαιώματα, αγαπητέ. Δεν νομίζω ότι η πλήρης κατάργησή τους, εάν υποθέσουμε ότι θα μπορούσε συμβεί κάτι τέτοιο, θα ήταν κάτι που θα έκανε περισσότερο καλό παρά κακό. Από την άλλη, αν φτάνουμε στο άλλο άκρο, να βλέπουμε δηλαδή πνευματικά δικαιώματα εκεί που δεν υπάρχουν ή και να τα καταπατούμε επειδή απλώς “εμείς” δεν συμφωνούμε με κάτι τέτοιο ούτε αυτό είναι σωστό κατά τη γνώμη μου. Τέλος, δεν συμφωνώ με τη φράση σου:
Η πνευματική παραγωγή δεν είναι υποχρέωση κανενός προς καμία κοινωνία και κανένα άτομο. Η πνευματική παραγωγή είναι κάτι που κάνει ένα άτομο γιατί απλώς και μόνον θέλει να το κάνει για τους όποιους λόγους. Εάν αυτό το άτομο το κάνει γιατί το θεωρεί (θεώρηση που προσωπικά δεν θα πολυπίστευα προσωπικά για να πω την αλήθεια) υποχρέωσή του προς την κοινωνία με γεια του και χαρά του -όχι όμως ότι κάτι τέτοιο είναι υποχρέωση προς την κοινωνία για όλους.
Πάντως μέχρι να τα καταργήσουμε όλα αυτά (που ελπίζω ποτέ) έχετε in mind ότι αν δεν έχω υπογράψει σε περιοδικό χαρτί που να αναφέρει σαφώς ότι δικαιούται να δημοσιεύει τα άρθρα μου και στο web είναι παράνομος… (ψάξτε το όσο θέλετε)
Επίσης προσυπογράφω με χέρια και ουρά τη δήλωση του Biz “Εάν αυτό το άτομο το κάνει γιατί το θεωρεί (θεώρηση που προσωπικά δεν θα πολυπίστευα προσωπικά για να πω την αλήθεια) υποχρέωσή του προς την κοινωνία με γεια του και χαρά του -όχι όμως ότι κάτι τέτοιο είναι υποχρέωση προς την κοινωνία για όλους.”. Εκτός των άλλων την όποια υποχρεωσή μου (αν νιώθω) προς τον οποιοδήποτε επιτρέψτε μου να την επιστρέψω όπως νομίζω.
Μια προσπάθεια κατά του οποιουδήποτε πνευματικού δικαιώματος είχε ξεκινήσει από μια ομάδα καλλιτεχνών και αρκετά πίσω στον χρόνο (2001).
Στην διεύθυνση http://www.iamgonnacopy.com/ έχουν υπογράψει καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, designers, συγγραφείς, δημοσιογράφοι και άλλοι που εμπλέκονται με την οποιαδήποτε έννοια πνευματικού δικαιώματος ζητώντας να σταματήσει επιτέλους αυτή η μέγγενη που σφίγγει γύρω από τον “λαιμό” κυρίως της τέχνης.
Το μανιφέστο της όλης προσπάθειας είναι στην διεύθυνση http://www.manetas.com/iamgonnacopy/mtext.htm
Δεν μπορώ να τοποθετηθώ μετά από μια απλή ανάγνωση αν συμφωνώ ή όχι, απλά το παραθέτω ως μια αναφορά στο θέμα που συζητείται στα τελευταία comments.
“ήρεμα και αντικειμενικά” σχολίασαν παραπάνω… πράγματι τα λες πολύ καλά… βέβαια τα λες ως παθών? ή απλά ως ουδέτερος παρατηρητής?
Στο μόνο κομμάτι που διαφωνώ είναι ότι η εφημερίδα θέλει να βοηθήσει τα blogs. Άμα ήθελε να βοηθήσει θα συνεργαζόταν με τους bloggers και δεν θα φερόταν νταβατζιλίδικα απέναντι στα κείμενά τους με την προφαση ότι τα προωθεί…
Στο simos.gr την πρόταση την κάναμε. Νομίζω ότι είναι ότι καλύτερο μπορεί να κάνει η εφημερίδα για να αποδείξει τους σκοπούς της. Αν συνεχίσει πάντως η ίδια κατάσταση ασέβειας των bloggers, ένα θα είναι ξεκάθαρο: το Άρθρο βρήκε έναν υπέροχο τρόπο να γεμίσει σελίδες. Και να ανοίξει έναν δρόμο όπου όλοι θα μπορούν να κάνουν copy paste σε posts χωρίς να τους λέει κανείς τίποτα. Το θέλουμε αυτό?
@simos:
Ως παθών. Τουλάχιστον μία εφημερίδα κι ένα site έχουν δημοσιεύσει post από αυτό εδώ το blog. Η εφημερίδα ανέφερε την πηγή. Το site όχι. Έστειλα email στο δεύτερο και τους είπα είτε να σβήσουν το post μου (copy paste καθ’ ολοκληρίαν μάλιστα) είτε να προσθέσουν την πηγή. Προσέθεσαν την πηγή. Αυτό εμένα με ικανοποιεί.
Προφανώς δεν διαφωνείς με μένα, καθώς εγώ ποτέ δεν είπα ότι θέλει να βοηθήσει τα blog, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι η προβολή των blog από τα mainstream media δεν κάνει καλό ceteris paribus στο σύνολο της μπλογκόσφαιρας.
Νομίζω ότι κάτι τέτοιο γίνεται λίγο-πολύ ήδη και μάλιστα όπως γράφω στο ποστ είναι νόμιμο. Εν πάση περιπτώσει, όποιος πιστεύει ότι είναι παράνομο έχει το δικαίωμα να το αντιμετωπίσει όπως αυτός νομίζει. Σε τελική ανάλυση, όποιος γράφει στο web γνωρίζει εξαρχής ότι υπάρχει η πολύ μεγάλη πιθανότητα να αναδημοσιεύσει κάποιος τη δουλειά του είτε νόμιμα είτε παράνομα. Επομένως, πρέπει να είναι προετοιμασμένος και για τις δυο αυτές περιπτώσεις και, αν πρόκειται για παράνομη αναδημοσίευση, να το αντιμετωπίσει όπως μπορεί. Από εκεί και πέρα, τα υπόλοιπα είναι υπερβολές άνευ ουσίας imho.