Εντούτοις, είναι πεποίθηση μου ότι η αναφορά-σχόλιο δεν έγινε προς το σύνολο των blogs, αλλά σε κάποια blogs που ασχολούνται κυρίως με την επιστήμη του marketing, ως μορφή σχολίου προς το marketing (να γεμίσει η στήλη δηλαδή).

Χμ, τώρα αυτό πάλι πώς σου ήρθε βρε φίλε; Δεν νομίζω ότι είναι έτσι πάντως. In fact, ξέρω ότι δεν είναι έτσι.

Δεν πιστεύω ότι θα επιχειρούσε κάποιος να σχολιάσει μια ολόκληρη κοινωνία, χωρίς να έχει την παραμικρή ιδέα επί του χώρου. Οπότε, υπέθεσα ότι διάβασε μερικά blogs που είναι πιο εξειδικευμένα (π.χ. με κεντρική θεματική ιδέα το marketing), για να μπορέσει να εκφράσει το σχόλιο του.

Μου κάνει εντύπωση όμως το In fact, ξέρω ότι δεν είναι έτσι.… Ξέρεις κάτι, που δεν ξέρουμε? (να σε δω στα δύσκολα, τώρα!)

Βρε Φώτη μου, το “ξέρω” ήταν απλώς για λόγους έμφασης! Μην ξεφεύγουμε από το θέμα τώρα!

true…

To θέμα είναι να πείσουμε τον κ. Θαλή Κουτούπη (Χρόνια του Πολλά που γιορτάζει σήμερα) ή απλά να δούμε κατα πόσο συμφωνούμε ή διαφωνούμε με τις απόψεις του?

Δεν νομίζω και εγώ ότι χρειάζονται υποτιμητικά σχόλια, όπως σωστά τόνισε ο fotis και ο οικοδεσπότης. Αλλά και αυτά μέρος του blogging είναι. Τα blogs εκτός από δημοκρατία είναι και πιο αυθεντικά. Στα blogs μπορεί ο καθένας να εκφραστεί όπως θα εκφραζόταν σε μια παρέα του, στο στενό του κύκλο. Πολλοί bloggers δεν ντραπήκαν εδώ να πούνε ευθέως την άποψή τους για τον Κουτούπη κάτι το οποίο δεν θα έχει τολμήσει να κάνει κάποιος συνεργάτης ή άλλος αναγνώστης του, τουλάχιστον μπροστά του…

Η συντριπτική πλειοψηφία που γράφουμε στα blogs δεν είμαστε συγγραφείς ούτε προσδωκούμε σε κάποια επαγγελματική αποκατάσταση ή έξτρα εισόδημα. Και όσους λόγους και να κάτσω να γράψω που μας οδηγήσαν τον καθένα ξεχωριστά να ξεκινήσουμε ένα Blogs, πάλι και κάποιον θα ξεχάσω.
Σιγουρα όλοι όμως θέλουμε να εκφραστούμε… Αν ακουστούμε λίγο ή πολύ δεν πολυνοιάζει. Γιατί τότε οι περισσότεροι θα τα είχαμε παρατήσει. Ούτε μας νοιάζει να είμαστε πάντα σοβαροί ή ανόητοι. Είμαστε αυθεντικοί, όσο μπορεί ο καθένας, αλλά σίγουρα πιο πολύ από τους επαγγελματίες συγγραφείς και δημοσιογράφους, χωρίς αυτό να αποτελεί μομφή εναντίον τους.

Τώρα θα παρακαλούσα και εγώ τον κ.Κουτούπη που επικαλείται έρευνες, να κάνει τον κόπο να παρουσιάσει τα σχετικά references ή αν υπάρχουν και links, για να κρίνουμε και εμείς εξ’ιδιων τις έρευνες αυτές τις οποίες – θριαμβευτικά θαρρώ – επικαλείται. Εμείς οι δειλοί και αμβλυμένης ηθικής “ανώνυμοι” bloggers συνηθίζουμε στα blogs μας να επικαλούμαστε τις πηγές μας. Την δε ανωνυμία μας σπάνια την χρησιμοποιούμε στις συχνές συναντήσεις που διοργανώνονται ή στα ηλεκτρονικά mails που ανταλλάσουμε. Αν δε κάποιος παρακολουθήσει προσεχτικά τα blogs μας θα συλλέξει πιο πολλά προσωπικά στοιχεία για τον καθένα από μας, από ότι κάποιος αναγνώστης θα συλλέξει για έναν επώνυμο δημοσιογράφο μόνιμης στήλης εφημερίδας σε όλη του την καριέρα.

Να μην κουράζω άλλο, ας πάρει την σκυτάλη άλλος…

Μου άρεσε πολύ πάντως και η ανάλυση του Fotis!

Προσπάθησα να βρω κάτι θετικό και εποικοδομητικό στην κριτική του κ. Κουτούπη. Δεν μπόρεσα. Μένω έτσι με την εντύπωση πως η τοποθέτησή του οφείλεται είτε σε άγνοια είτε σε φθόνο.

Είναι γεγονός πως το SNR (Signal-to-Noise Ratio) στα ιστολόγια είναι χαμηλό. Αυτό όμως ισχύει και στα παραδοσιακά και ραδιοτηλεοπτικά ΜΜΕ, άρα δεν αποτελεί βάση σύγκρισης ή αιτία αφορισμού των ιστολογίων και του ρόλου τους.

Ίσως ο κ. Κουτούπης δεν συμφωνεί με την γνώμη ότι τα ιστολόγια δίνουν φωνή στον κάθε πολίτη — κάτι που δεν συμβαίνει με τα τυπικά ΜΜΕ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση του Θέμη Λαζαρίδη ο οποίος έχει συγκεκριμένες και συγκροτημένες θέσεις για την Ανώτατη Παιδεία στην Ελλάδα. Αυτές οι θέσεις όμως δεν συνάδουν με τις ιδεοληψίες πολλών συντακτών στην Ελλάδα και συνεπώς δεν προβάλονται απο τις εφημερίδες.

Αλλό αντιπαράδειγμα στην αποψεολογία (που δυστυχώς δεν ωριμάζει σε επιχειρηματολογία) του κ Κουτρούπη, είναι τα πρόσφατα κρούσματα κλεψιτυπίας κειμένων από τα ιστολόγια και αναδημοσιευμένων (δίχως παραπομπές κτλ) σε εφημερίδες. Τα φαινόμενα αυτά σημειώνουν πως καποιοι ιστολόγοι παράγουν αξιολογότερο έργο από αυτό κάποιων συντακτών.

Η τοποθέτηση του κ. Κουτρούπη πάντως αντανακλά το γεγονός πως η χαμηλή διείσδυση ευρυζωνικών υπηρεσιών στην Ελλάδα στερεί τον κόσμο από πρόσβαση σε πολυφωνικότερη εναλλακτική ενημέρωση. Αυτό σταδιακά θα αλλάξει. Η αλλαγή αυτή θα καταδείξει την τοποθέτηση του κ. Κουτούπη ως αβάσιμη.

Μετά των μυρίων σχολίων, το μόνο που έχω να προσθέσω είναι η ταπεινή μου άποψη: το σχόλιο του κ. Κουτούπη τον οποίο εκτιμώ και έχω διαβάσει (έχει γράψει μια πολύ καλή τριλογία για τον χώρο της διαφήμισης – χορηγίας – δημοσίων σχέσεων) είναι ότι έκανε ένα σχόλιο σε μια σελίδα «εν κοντώ σχολιασμού» ας μου επιτραπεί η έκφραση απλά και μόνο για να ταράξει λίγο τα νερά. να φανεί up to date, και να σχολιαστεί – τα επικοινωνιακά trick γίνονται καλύτερα από αυτούς που τα διδάσκουν. Θα χαρώ να διαψευστώ με ένα πλήρες άρθρο ή σχόλιο του κ. Κουτούπη με μια εμπεριστατωμένη άποψη για το θέμα.

η ποιότητα έχει παντού μικρό ποσοστό. Στα βιβλία, στη μουσική, στη δημοσιογραφία, στο διαδίκτυο και επομένως στη ζωντανή πραγματικότητα.

το τι λέει ο κ. Κουτρούπης ή ακόμη και εγώ δεν αλλάζει κάτι.

όμως τα blog και το ιστολογείν δηλώνουν “παρών”, είναι το μέλλον και το μέλλον είναι Εδώ. Όποιος θέλει να πάρει μέρος στο μεγάλο ταξίδι, καλώς.

Το ταξίδι έχει αρχίσει ούτως ή άλλως.

όποιος θέλει σαλπάρει.

Απλά και ζουμερά:

Δεν καταλαβαίνω προς τι η τόση ξινίλα, την οποία σημειωτέον την έχω δεί και από άλλους “ειδικούς” όταν η κοινωνία προσπαθεί να εκφράσει γνώμη διαφορετική από αυτή που οι ίδιοι έχουν για την πρωτοκαθεδρία τους.

Εγώ προσωπικά έχω να κάνω άπειρες κριτικές για τους σεναριογράφους/ διαφημιστές για τα πολλές φορές αστεία σενάρια τα οποία γράφουν για τις διαφημίσεις τους, τα οποία (ιδίως στο τρίπτυχο κινητά τηλέφωνα – δάνεια και αυτοκίνητα) με τη εξαίρεση ορισμένων επιφανών διαφημίσεων που έρχονται απέξω, ή κάποιων άλλων λιγοστών δικών μας, οι περισσότερες κατα την ταπεινή μου γνώμη είναι άστα να πάνε και δεν μπορώ να καταλάβω τι τμηματοποίηση αγοράς είναι αυτή που κάνουν, έτσι όπως την κάνουν.

Επειδή όμως ζω στην Ελλάδα, ξέρω τι παλούκι πέφτει από τα φτηνιάρικα τα αφεντικά τους τα οποία τους δίνουν projects το ένα πάνω στο άλλο με αποτέλεσμα φυσικά, κάπου να επέρχεται η έλλειψη ιδεών και έμπνευσης ακόμα και όταν υπάρχουν. Σέβομαι όμως την εργασία των στελεχών που τα παράγουν γιατί ξέρω τι αγγούρι τρώνε στην “Ευρωπαϊκή” Ελλάδα που έχει απαιτήσεις Βρυξελλών και πληρώνει με τιμές Άνω Μαγουλαινας…

Αλλά όχι! Για τον κο επικοινωνιολόγο, μόνο οι bloggers απτελούν πρόβλημα! Δυστυχώς όμως για εκείνον, δεν θα του κάνουμε τη χάρη να σωπάσουμε. βαρεθήκαμε πια όλο αυτό των εσμό, δημοσιογράφων, πολιτικών, γλαστρών και επικοινωνιολόγων (παλιά τους λέγανε και σύμβουλους προπαγάνδας) οι οποίοι μας έχουνε κάτσει στο σβέρκο και ενώ δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα μας μιλάνε πριν από μας για μας και έχουν το θράσος όταν πάμε να αρθρώσουμε φωνή να μας λένε ότι δεν τους αρέσει.

Το ότι πολλοί bloggers είναι απλοϊκοί στο στήσιμο τους (δεν ευτύχησαν να έχουν τον κο επικοινωνιολόγο να τους ποδηγετήσει), το ξέρουμε. Και εγώ έχω πέσει πάνω σε trolls, ξυλάγγουρα και ξινισμένες φάτσες.

Ξέρετε όμως κάτι; Ακόμα και ένας στους 1000 να αναδυθεί από αυτά τα ξυλάγγουρα/ άσχετους / “ναΐφ” (αυτή η σαχλαμάρα ακούστηκε από ξινίλα αρχιτέκτονα -ευτυχώς οι περισσότεροι δεν είναι έτσι- πάλι για τους bloggers), το κέρδος για την κοινωνία μας είναι και πάλι τεράστιο σε σχέση με τα ανδρείκελα τα οποία μέχρις ότου φανούν σε κάποιο “παράθυρο” ή υπογράψουν σε κάποια στήλη, έχουν περάσει από πολλαπλούς ελέγχους νομιμοφροσύνης από το κατεστημένο το οποίο με τόση επιμέλεια προστατεύει ο κος επικοινωνιολόγος.

Επιτέλους κάτι from the people, by the people and to the people. Ούτε στημένες έρευνες, ούτε κάποιες διαφημίσεις που προκαλούν με μοντέλα για μαμάδες και ξανθά αγοράκια που ζουν σε περιβάλλοντα Εκάλης, ενώ δυο εκατομμύρια Αθηναίοι ζουν σε διαμερίσματα πολυκατοικιών του 60, ούτε ο Μπάμπης (όχι ο άνθρωπος που τον υποδύεται αλλά ο χαρακτήρας που υποδύεται στις διαφημίζεις) με τα ακριβότερα στεγαστικά του δυτικού ημισφαιρίου που ψάχνει για μαλάκες, ούτε οι χαρακτηριστικά ηλίθιοι λωτοφάγοι νέοι (στις διαφημίσεις) που μπαινοβγαίνουν από τα fast food εστιατόρια στα μαγαζιά κινητής τηλεφωνίας που τα διαφημίζουν ομιλούντα κανίς σκυλάκια.

Έλεος, καταγγείλτε αυτούς που πρέπει, έχετε κοινωνική ευθύνη.

Θα ήθελα να πω πως διατηρώ blog εδώ και λίγο, μόνο, καιρό. Και ίσως να μην είμαι σίγουρος αν αντιλαμβάνομαι την έννοια και την ύπαρξη του με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως η πλειοψηφία των bloggers (αν υπάρχει πλειοψηφία με κοινή άποψη, αν έχουν νόημα αυτές οι γενικεύσεις, αν, αν…). Με λίγα λόγια: δεν θίχτηκα. Δεν ένιωσα την αυθόρμητη ανάγκη να ξεσπάσω. Αλλά ξαναδιάβασα τα λόγια του κυρίου Κουτούπη. Και τα ξαναδιάβασα. Και είδα τα εξής:

1. Η φράση «αξία των blogs και των bloggers» στερείται σαφήνειας και, στην ουσία, περιεχομένου. Τι είδους αξία έψαχνε και δεν βρήκε; Λογοτεχνική; Δημοσιογραφική; Εμπορική; Κοινωνική; Ανθρώπινη; Ημερολογιακή; Για τι πράγμα μιλάμε και με ποια κριτήρια; Ποια είναι η προσέγγιση του;
Περίεργο για δημοσιογράφο και άνθρωπο της επικοινωνίας: Το σημείο-κλειδί δεν επικοινωνεί απολύτως τίποτα. Περίμενα σαφώς περισσότερα.

2. Αυτές οι «πρόσφατες έρευνες» που «τείνουν να τον δικαιώσουν» ποιες είναι; Δεν αμφιβάλλω πως υπάρχουν. Απλά, έτσι ειπωμένο, είναι μια αοριστολογία. Δεν θεωρώ επιχείρημα κάτι τέτοιο.

3. Οι άνθρωποι –ΟΛΟΙ οι άνθρωποι- πάντα αυτό έκαναν. Εξέφραζαν τις απόψεις τους, όσο μπορούσαν, όσο τους επιτρεπόταν, με όποια μέσα είχαν στη διάθεση τους, μέχρις εκεί που έφτανε το μυαλό τους. Κάποιοι αριστουργηματικά, οι περισσότεροι μέτρια, πολλοί ανόητα. Πότε επώνυμα, πότε ανώνυμα. Το νέο στα blogs δεν είναι η πάγια ανθρώπινη τάση, είναι άλλα πράγματα. Τα οποία θα περίμενα να έχουν μελετηθεί και κατανοηθεί. Δεν αναφέρονται, τίποτα δεν δείχνει το ποια είναι και τι ρόλο παίζουν. Αν τα γνωρίζει ο κύριος Κουτούπης, κράτησε τη γνώση για τον εαυτό του.

4. Τα περί «αμβλυμένης ηθικής» δεν είναι παρά… ηθικολογίες. Δεν τσουβαλιάζεις χιλιάδες ανθρώπους κάτω από μια βολική –και απαξιωτική- ταμπελίτσα, ειδικά χωρίς επιχειρήματα και με ασαφή κριτήρια.

5. Η ανάγκη για προσωπική εκτόνωση (αν παραβλέψω τις προσβλητικές αποχρώσεις που μπορεί να πάρει ο όρος: εγώ θα έλεγα «έκφραση») δεν είναι ίδιον μόνο των ανούσιων πραγμάτων. Είναι και ο βασικός λόγος ύπαρξης των σημαντικότερων ανθρώπινων επιτευγμάτων. Πρώτα και κύρια στην τέχνη, αλλά, σε σημαντικό ποσοστό, σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης ύπαρξης. Η λέξη «αυτοϊκανοποιήση» φέρνει στον νου τον αυνανισμό και δεν θα ήθελα να τη σχολιάσω. Μια λόγια βρισιά δεν παύει να είναι βρισιά. Αν ο συγγραφέας εννοεί «προσωπική ικανοποίηση», μπορώ να πω πως, με εξαίρεση κάποιους περίεργους φονταμενταλιστές (οι Πουριτανοί, για παράδειγμα) το να αντλείς ικανοποίηση από αυτά που κάνεις είναι ευκταίο για τον άνθρωπο και όχι ντροπή.

6. Είναι πολύ σχετικό το αν ζούμε σε «χαοτικό περιβάλλον ελευθερίας και ασυδοσίας». Προσωπικά αγαπώ την ελευθερία, μισώ την ασυδοσία και τρέφω ανάμεικτα συναισθήματα για το χάος. Ο κύριος Κουτούπης μπορεί να μισεί και τα τρία. Δεν το γνωρίζω και δεν με ενδιαφέρει. Γνωρίζω, όμως, πως αν θεωρεί τέτοια την κοινωνία μας, έχει κι αυτός το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί, εγώ το δικό μου, και όλοι οι πολίτες το δικό τους. Η σχέση μιας κοινωνικής κατάστασης με τα blogs δεν περιγράφεται με το «αυτό είναι όλο». Δεν είπε το Σύμπαν την τελευταία του λέξη επειδή κάποιος λέει εύσχημα «Αυτό που σου λέω Εγώ»!
Η προσωπική μου κρίση, όπως διαμορφώνεται από τα παραπάνω:
Φτωχό, ασαφές, απαξιωτικό κείμενο, γεμάτο γενικολογίες και συναισθηματικά ξεσπάσματα, με υποκειμενικούς αφορισμούς αντί επιχειρημάτων.
Πραγματικά απογοητεύτηκα.

Με σεβασμό σε όλους (και συγνώμη για το σεντόνι).

Συγνώμη για το ύφος μου στο πρώτο μου σχόλιο, αλλά ειλικρινά με έχει εκνευρίσει ο απαξιωτικός τρόπος που αντιμετωπίζει το κατεστημένο αυτό που για τους περισσότερους από εμάς είναι ένα μεράκι, ίσως μια διέξοδος επικοινωνίας και πάνω από όλα ένα βήμα ελεύθερης διακίνησης ιδεών. Αυτό προφανώς ενοχλεί. Ο κύριος Κουτούπης βέβαια έρχεται δεύτερος (τουλάχιστον),την σημαία πρώτη σήκωσε η κυρία Αρβελέρ, σχετικά έχω γράψει εδώ http://indictos.wordpress.com/2007/01/19/%ce%a4%ce%a1%ce%9f%ce%9c%ce%91%ce%9e%ce%91/

Και το πλήρες κείμενο, για όποιον αντέξει, εδώ
http://www.agelioforos.gr/archive/article.asp?date=1/17/2007&page=20

Οι Έλληνες επικοινωνιολόγοι δε φημίζονται ούτε για την πρωτοτυπία ούτε για την προοδευτικότητα των απόψεών τους. Παρόμοιες -αρνητικές- απόψεις για τα μπλογκς έχουν εκφέρει βέβαια και ξένοι επικοινωνιολόγοι, η ούσια όμως είναι μία: τα σκυλιά γαυγίζουν, αλλά το καραβάνι προχωρά.

το internet είναι το δευτερο αυτή την στιγμή μεσο μαζικής επικοινωνίας μετα την τηλεόραση …αλλο αν στην ελλάδα το διαμονοποιούν και το κάνουν θέμα οταν ειναι να το δυσφημίσουν με τα ΣΤΡΙΝΓΚ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΟΥ ΚΛΠ Η ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑΚΙ ΑΥΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ …και οι επικοινωνιολόγοι και διαφημιστές και οι επιχειρήσεις το αγνοουν κακό δικό τους …

giati to marketingweek λεει κατι ως περιοδικο; protimv τα ξενα περιοδικα, και αν μπεις στο σαιτ ζητα συνδρομιτες, ουτε καν ενα δειγμα. μαλλον τα παραδοσιακα μεντια φοβουνται τους bloggers, ειδικα στην ελλαδα και βλεπω μια προσπαθεια ‘εισαγγελατοποισεις’ με διαφορα ‘blogs’ επιπεδου σταρ, espresso και alter. Σιγουρα αυτα δεν ειναι μπλογκς αλλα κατινιες και διαβαζονται απο ανθρωπους χαμηλου επιπεδου.

Επισης μιας και ειστε επικοινωνιολογς. βλεπω στο σαιτ σας μια ωραια φωτο με το τσιγαρο στο χερι (μπορει να ειναι και στιλος αλλα μαλλον προς τσιγαρο παει), δεν ξερω ποσο μοντερνο και σωστο επικοινωνιακα ειναι αυτο…θα ελεγα το αντιθετο μαλιστα

“giati to marketingweek λεει κατι ως περιοδικο; protimv τα ξενα περιοδικα, και αν μπεις στο σαιτ ζητα συνδρομιτες, ουτε καν ενα δειγμα.”

Πολύ σωστός! Και το λογότυπο του δεν θυμίζει πάρα πολύ το λογότυπο του BusinessWeek; Ακόμη και το layout της σελίδας των περιεχομένων μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν σχεδόν ολόιδιο! Αμ, εκείνο το “Digitally Yours!” τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει; Α ναι, αυτό.

Προφανώς είναι δικαίωμά του να πιστεύει κανείς ή όχι στην αξία των ιστολογίων. Η προσωπική γνώμη, όμως, δεν συνιστά τεκμηριωμένη πραγματικότητα. Ακόμα και στις κοινωνικές επιστήμες, όπου δεν είναι μαθηματικά που ξέρει κανείς ότι 1+1=2, η διατύπωση της γνώμης ακολουθεί συγκεκριμένους κανόνες. Αλλιώς έχουμε στην ουσία αφορισμούς του τύπου: Όλοι οι Χ είναι Ψ κοκ.
Ο κ. Κουτούπης, βέβαια, επικαλείται έρευνες τις οποίες δεν μάς λέει ποιές είναι, ούτε ποιός ήταν αυτός που τις ζήτησε, ούτε εάν οι έρευνες έγιναν με τον δέοντα τρόπο.
Δεν διαφωνεί κανείς μαζί του ότι υπάρχουν από άθλια μέχρι τέλεια ιστολόγια και από καλλιτέχνες του πληκτρολογίου, μέχρι παντελώς ατάλαντους. Το χειρότερο δεν είναι η ανωνυμία, το χειρότερο είναι οι ύβρεις, που πολλές φορές εκτοξεύονται. Αυτό, όντως, είναι ένα πρόβλημα, το οποίο νομίζω καθώς θα ωριμάζει η ιστολογιόσφαιρα θα αποκτά ολοένα και μικρότερη σημασία.
Κακά τα ψέμματα, τα ποιήματα, οι σκέψεις μας, οι προβληματισμοί. τα διηγήματα, που είχαμε κάποτε καταχωνιασμένα σε αυτό το τετράδιο με το σκληρό εξώφυλλο στο συρτάρι (ή έκαναν οι γονείς μας και οι παππούδες μας-με έπιασε το ποιητικό μου) τώρα τα δημοσιεύουμε στα μπλογκς. Μπορεί να είναι τέλεια, μπορεί να είναι και αθλιότητες.
Όμως και στα παραδοσιακά μέσα κάτι ανάλογο δεν θα μπορούσαμε να ισχυρισθούμε; Είναι όλες οι εφημερίδες και τα περιοδικά τέλεια; Μπορούμε να πούμε το ίδιο για την τηλεόραση; Νομίζετε ότι δεν υπάρχουν άθλια βιβλία;
Ενδεχομένως, ο κ. Κουτούπης να μην μπορεί να εννοήσει την ανάδυση ένος νέου τρόπου έκφρασης και αλληλεπίδρασης των πολιτών εμμένοντας σε παλαιότερα πρότυπα επικοινωνίας.

πάντως αν διαβασει κανεις το economist σχεδον κα8ε εβμοαδα αναφερεται στα blogs και την αξια τους οπως και στα νεα μεντια.

Το μυστικο ποιο ειναι; Ειναι η αμφιδρομη πληροφορηση, κατι που τα παλαια μεντια δεν μπορουν να το κανουν. Οταν μπαινει π.χ. μια ειδηση και απο κατω 20 ατομα την σχολιαζουν ειναι που διαφορετικα οταν βλεπεις ειδησεις π.χ. απο αλτερ ή σταρ που ειναι φανερα κατευθυνομενες και σκοπο εχουν οχι να σε βαλουν να σκεφτεις αλλά να σε κατευθυνουν με bias προς ενα συμπερασμα.

Οταν η γνωμη στα ρεπορταχ ειναι απο καποιο περαστικο που εχει λαλησει εδω και χρονια ή έχει χάσει το μυαλο του απο αυτα που βλεπει στια αθλιες ειδησεις των 8 και οχι ενα επιστημονα ή έστω ενα ατομο με γνωμη και γνωση, τοτε αυτο τους φοβιζει. Σκεψου τωρα να κανεις εκπομπη με στημενα ολα και να ερχεται ο αλλος με το μπλογκ κ να δινει ελευθερα μια αλλη αποψη και ελευθερα ο κοσμος να την σχολιαζει.

Και στην τελικη, ποσες ελπίζες εχουμε να βγουμε καποτε στα παραθυρα; ΚΑΜΙΑ

Στα μπλογκ ποσες εχουμε; ΑΠΕΙΡΕΣ

Και οταν ζητησα το λογο για θεματα που αφορουν δικαιωματα πεζων-ποδηλατων που ασχολουμε ποτε δεν με καλεσαν οσα τηλ κ να εκανα αλλα ελευθερα εβγαινε ο καθε “αδικημενος οδηγος που δεν εβρισκε να παρκαρει και το εβαλε στο πεζοδρομιο” ή δικηγορος που τα εχει βαλει με τα παρκομετρα διχως να υπαρχει ο αντιλογος και η φωνη της σιωπηλης πλειοψηφιας των πεζων. Απλως εδωσα ενα παραδειγμα….τωρα οι ακτιβιστες των πεζων ειναι σε εκατονταδες μπλογκς και κανουν θαυμαρια δουλεια π.χ. με τους streetpanthers. μιας και τα μεντια προβαλουν μονο την μια αποψη.

τελος αν δεν κανω λαθος το little green football kai to dialykos που το εχει ελληνοαμερικανος (http://www.dailykos.com/) ειναι τα πιο εγκυρα, κ μαλιστα το LGF εχει αποκελυψει δυο μεγάλα σκάνδαλα ηδη και οδηγησε τον Dan Rather, το μεγαλυτερο αμερικανο παρουσιαστη, σε παραιτηση.

επι της τελευταιας παρατηρησης μην ξεχναμε οτι εχουμε ήδη ενα πολιτκο φορεα (ΦΙΛ.ΣΥΜΑΧ.) που εχιε φτιαχτει απο bloggers και εχουμε ηδη ενα κινημα, αυτο των πεζων επισης απο μπλγκερς που εχουν μια δυναμικη που δεν μπορουν να κατανοησουν ευκολα οι των παραδοσιακων μεντια

ego pantos pisteuo oti echei dikio an kai eime sigouros oti den anaferete sto megalitero pososto ton bloggers and/or blogs opios mporei na dei ligo antikeimenika ta pragmata mporei na katalavei -an ochi to megalitero- oti poli megalo pososto ton blog eiparchei apla gia na iparchei….

@ ΚΓΒ πώς το βγάζεις αυτό το συμπέρασμα όταν υπάρχουν κάθε μέρα κατα μ.ο. 2.000 νέα ποστς; (και μιλάμε για ένα χόμπυ έτσι)
Εκτός αν και εσύ απλά θεωρείς οτι είναι αηδίες, οπότε είναι σαν να μήν υπάρχουν.
Θα είχε ένα ενδιαφέρον όμως αν μαθέναμε απο εσένα ή τον Κο Κουτούπη τι ποσοστο των τηλεοπτικών εκπομπων ΔΕΝ είναι αηδία, η των περιοδικών, ας πούμε λάϊφστάιλ.
Ή μήπως επειδή αυτοί είναι εν δυνάμει πελάτες (του) προάγονται σε “ποιοτικούς”;

giati eipa ego oti to megalitero pososto ton paragogon apo ta media eite offline eite online einai “correct”?

to oti echoun 2 post i 2k post me afinei pagera adiaforo o Koutoupis itan safeis ti enoei kai se pio vathmo to ethese kai simerizomai tin apopsi tou.

to oti oloi sas pianeste apo mia ante dio…ante treis ante teseris fraseis pou apomonomenes tis pernete kai tis kritakarete opos akrivos thelete -kai pou den prokite na mpo stin logiki an einai sosto i ochi- den simenei oti to olo tou skeptiko den einai “dikaio”.

Προσωπικά δεν δίνω δεκάρα τσακιστή για το τι γράφει ένας τύπος ο οποίος αρθογραφεί σε περιοδικό όπου τα μισά και πλέον άρθρα είναι πληρωμένα.

Πω πω κάποιος πάτησε κάλους μπόλικους!
Η πένα του Θαλή Κουτούπη είναι πάντα καυστική και πάντα ωμή κι αυτό είναι που τον κάνει να ξεχωρίζει. Επί της ουσίας δεν διαφωνώ μαζί του ειδικά από τη στιγμή που -για όποιον ξέρει να διάβάζει ανάμεσα από τις γραμμές- δεν κάνει διάκριση ανάμεσα σε blogs και κλασική δημοσιογραφία.

Έχω βρεθεί σε εκατοντάδες blogs μέχρι σήμερα και αυτά που βρίσκω ενδιαφέροντα είναι μόλις 8 τα οποία επισκέπτομαι τακτικά (το παρόν ΔΕΝ είναι ένα από αυτά, βρέθηκα εδώ από το NYLON.gr που είναι ένα από αυτά). Συγνώμη μάγκες, είσαστε απλά βαρετοί για τα γούστα μου, όπως θα ήμουν κι εγώ βαρετός για τα δικά σας αν διατηρούσα κάποιο blog. Βλέπετε τίποτα παράλογο σε αυτό;

Απλά όμως βρίσκω πολύ λιγότερα σκουπίδια στα blogs παρά στα παραδοσιακά μίντια(τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες). Τα σκουπίδια δε των παραδοσιακών μίντια αποτελούν την πλειοψηφία σε αντίθεση μα τα blogs είναι πληρωμένα και τα τρώω στην μάπα και αναγκαστικά. Όσο για την αμβλυμμένη ηθική βρήκε να κατηγορήσει τους bloggers. Δεν κοιτάει τους δημοσιογράφους και τις τηλεοράσεις που εκμεταλλεύονται τον ανθρώπινο πόνο για να βγάλουν λεφτά; Δεν κοιτάει τα διαπλεκόμενα των εφημερίδων με τους πολιτικούς; Αμάν πια το κάθε χούφταλο λέει ότι θέλει. Δεν κοιτάνε που αυτοί κατάντησαν την Ελλάδα όπως την κατάντησαν;

Όσο για την ουσία των δηλώσεων τα έχω πει και εγώ πάνω κάτω τα ίδια αλλά ευγενικά και όχι με προσβλητικό τρόπο 3 μήνες πριν από αυτόν. Να υποθέσω ότι τα blogs(και ο εαυτός μου) τον έχουν ήδη ξεπεράσει;;;

Kαι δεν καταλαβαίνω εν τέλει γιατί είναι ασήμαντο («αυτό είναι όλο») όλοι οι άνθρωποι να έχουν ένα ελεύθερο βήμα είτε για να γράφουν αριστουργήματα είτε απλά για να εκτονώνονται επικοινωνώντας με άλλους… Είναι τεράστια πρόοδος. Τα χούφταλα (στα μυαλά) ας ξυπνήσουν.

Μόλις τώρα διάβασα το ενδιαφέρον σχόλιο του Δημήτρη. Και δεν βλέπω απολύτως τίποτα παράλογο σ’αυτό. Έχει τα γούστα του, τα δηλώνει και καλά κάνει. Όποιος εκφράζεται δημόσια θα πρέπει να έχει στο νου του πως μπορεί οι περισσότερες αντιδράσεις να είναι παρόμοιες.
Αυτό, όμως, δεν έχει πολύ σχέση με τον κύριο Κουτούπη ο οποίος εκφράζεται για το ίδιο το μέσο βγάζοντας καθολικά συμπεράσματα. ‘Αλλο “ακούω διάφορα τραγούδια αλλά μου αρέσουν ελάχιστα” και άλλο “τα τραγούδια ως είδος τέχνης είναι ηλίθια, το λένε και έρευνες”. Άλλο “πολλά δημοσιογραφήματα είναι χυδαία ψέμματα” και άλλο “η δημοσιογραφία είναι μια κάλπικη χυδαιότητα”. Στη συνολική δημιουργία κάθε λογής έργων του ανθρώπινου είδους τα περισσότερα δεν θα είναι του προσωπικού μας γούστου. Το να καταδικάσεις συλλήβδην τη δημιουργικότητα δεν είναι καυστικό. Είναι, επιεικώς, παιδιάστικο.
Ο… προσωπικός μου κάλος δεν πατήθηκε από τον Δημήτρη. Πατιέται, όμως, από κάθε έναν που -σε οποιοδήποτε θέμα- μου κουνάει το δασκαλίστικο δάχτυλο και μου λέει “πώς έχουν τα πράγματα” άνευ επιχειρημάτων. Τα blogs ήρθαν, κάποτε θα φύγουν, οι άνθρωποι θα βρουν κάτι άλλο. Οι ξερόλες δεν φεύγουν ποτέ.

Κύριε Κουτούπη το θέμα είναι ένα κοινωνικό φαίνόμενο που από ότι φαίνεται ενοχλεί πολύ περισσότερο από ότι άλλα (όπως reality κάθε είδους) και θέλει πιο σοβαρή αντιμετώπιση από αυτή που υιοθετήσατε.
Για το λόγο αυτό απλά να σας υπνεθυμίσω πως ότι λετε πρέπει να το υποστηρίζετε με επιχειρήματα (σαν αυτά που απαιτείτε ως απάντηση) και όχι απλά με δηλώσεις που δεν προσωπικά σε μένα δεν σημαίνουν τίποτα
Η ανωνυμία δεν είναι αναγκαστικά συνώνυμο των σκουπιδιών αλλά και να είναι προς τι τόση αντίδραση;;

Τι κανουν οι bloggers; Μα φυσικά γράφουν στον δικό τους ‘τοίχο’ …. ‘-)