tous kodikous meso email

Α, ναι, πρώτη φορά γι’ αυτόν άκουσα πάλι από εσένα, αγαπητέ Χρήστο, και συγκεκριμένα στο άρθρο σου “Marketing concept, a bless or a curse?”. Όπως θα θυμάσαι πιθανόν, οι απόψεις μας μάλλον δεν συνέπιπταν όσον αφορά στο συγκεκριμένο άρθρο σου.

Εν πάση περιπτώσει, δεν γνωρίζω το έργο του Stephen Brown αλλά με μια πρώτη ματιά στο site του μου μοιάζει πιο πολύ ως άνθρωπος που επιζητά το controversy για το controversy…

ΥΓ. Τα links δεν μου βγαίνουν στο Emerald. Εάν μπορείς να μου στείλεις κωδικούς έχει καλώς. Είμαι πολύ περίεργος να διαβάσω αυτά τα papers. Thanks!

loipon einai o stephen brown apo to ulster, palia prepei na itan sto kellogg me to kotler.

sou dino kapoia links

Marketing-Apocalypse-Eschatology-Escapology-Management

Postmodern-Marketing-Two-Telling-Tales
eisagogi sto postmodern marketing

k kapoia ar8ra pou kanei polemikh ston kotler

Vote, vote, vote for Philip Kotler, European Journal of Marketing
Volume 36 Number 3 2002 pp. 313-324

k ena apolaystiko ar8ro apo enan pou einai mazi tou

Kotler is dead!, Alan Smithee
European Journal of Marketing
Volume 31 Number 3/4 1997 pp. 317-325

sou vazo komati apo ayto to ar8ro

“It’s a bit too early to say. I’ve only read the first 50 pages.”

“Oh, I see.”

“It’s very … ”

“Interesting, sir?”

“No, no, no.”

“It’s not interesting?”

“No, no, you misunderstand me. It’s very, ah, it’s very, hmm, how can I put this? It’s very … postmodern.”

“It’s very burn-them-at-the-stake, is that what you mean?”

“Now, now, let’s not prejudge things, young man. I haven’t finished it yet. And, anyway, I’m just the chairman of your panel. I don’t have any influence on the outcome of your viva, none whatsoever.”

“Yeah, right.”

“Oh, that reminds me, did I tell you that Professor Cova is unable to act as your external examiner?”

“What?”

“Yes, I know. I know. It’s unfortunate that he had to withdraw at this late stage.”

“Jesus!”

“Not to worry, Alan. I’m sure we’ll find a suitable stand-in. I have lots of favours to call upon. Not to worry. We’ll find someone.”

“I’m sure you will.”

“What do you mean by that tone of voice?”

“You know exactly what I mean.”

“What are you implying, young man?”

“Let me ask you something, Professor Kotler.”

“Make it quick.”

“Did the students really score me so badly?”

“I’m afraid so. The figures are in front of you.”

“But I had to leave the lecture theatre while you carried out the exercise.”

“Perfectly normal procedure.”

“It took an awfully long time.”

“About average, I would have thought.”

“You didn’t take the opportunity to disparage my approach, by any chance?”

“Don’t be absurd.”

“You didn’t threaten the students with the consequences of adopting postmodernism?”

“What on earth are you talking about?”

“In their examination papers, for example, which you second mark. And which are externalled by one of your cronies.”

“I think you’re seriously out of line young man. You’re obviously under a lot of strain. You’ve been working too hard to finish your thesis, Mr Smithee. Now go away, calm down and I’ll look forward to receiving your apology in the morning.”

“You’re going to shaft me on the PhD as well, aren’t you, you old bastard?”

“How dare you talk to me like that, Smithee! How dare you!”

“Let me tell you something for nothing, Phil.”

“This interview is over, young man. Close the door behind you.”

“You may think you’re something special, but you’re not. You’re a has-been. You’re a never-was. Everyone knows you only got your job because Alloa Met. thought you were the Phil Kotler, the real Phil Kotler. What sort of name is Phileas, anyway? Phileas Fuck, if you ask me”.

“I’m going, Phil. But if you fuck around with my thesis, I’ll fucking kill you … ”

opws vlepeis den exoun megali ektimisi to kotler k to paradosiako marketing.

eixa ka8igiti ena gnwsto tou k mas plakone sto advanced marketing theory me brown k thn parea tou. an ta links den sou vgenoun stile mou mail na sou dosw kodikous athens

σιγα σιγα χτιζεται ενα δυναμικο μάρκετινγκ που διαφερει απο το μαρκετινγκ των κουστουμιων που τοσο μα τοσο μισω.

Nice point!

οπως λεει ο κ ο king

Μια που αναφέρθηκες και σε άλλα σχόλιά σου σε αυτόν μήπως θα μπορούσες να δώσεις κανένα σχετικό link γιατί μάλλον μου είναι άγνωστος; Thanks!

Επίσης και οι συνεργιες, βλεπω πολλες συνεργιες που κλασικα γινονται απο ατομα που δεν εχουν πτυχια στο μαρκετινγκ αλλα η λογικη τους βγαζει εκει.

το free απο μονο του δεν αρκει για να αλλαξει καποιος τις συνηθειες του. Γι’αυτο εξαλλου και παρα πολλοι χρηστες δεν θελουν ουτε να ακουνε για linux ασχετα αν ειναι και τσαμπα και ελευθερο. Προτιμανε την λειτουργικοτητα (λεμε τωρα) των windows απο την ελευθερια του λινουξ. Ειναι θεμα προτεραιοτητων και κυριως συνηθειων.

Συμφωνώ ότι είναι θέμα προτεραιοτήτων και κυρίως συνηθειών -εγώ θα έλεγα αναγκών καλύτερα. Από τα λίγα που γνωρίζω, το linux είναι πολύ δύσχρηστο για τον απλό, τον πολυθρύλητο “μέσο χρήστη”. Η ανάγκη του είναι το προϊόν να είναι εύχρηστο. Ει δυνατόν, να πατάει ένα κουμπί και να γίνονται όλα άμεσα για να δώσω ένα παράδειγμα. Το ότι είναι τζάμπα, πολλώ δε μάλλον το ότι είναι ελεύθερο, είναι πράγματα που έχουν πολύ μικρότερη αξία για τον απλό χρήστη από ό,τι έχει η ευχρηστία. Καλώς ή κακώς αυτή είναι η ανάγκη του και οι marketers υπάρχουν για να ικανοποιούν τις ανάγκες του καταναλωτή.

ΟΚ μπορει να ειναι χρησιμη για “πιασει” το πρϊον σου, αλλα ακομα κι αν ενας geek αρχισει να σκεφτεται μαρκετιστικα και πως μπορει να προωθησει το πακετο του δεν νομιζω οτι θα σκεφτει με τον ιδιο τροπο που θα σεκφτει ο κλασσικος μανατζερ

Το προϊόν που έχει σχεδιασθεί βάσει του σωστού μάρκετινγκ δεν χρειάζεται hard selling για να “πιάσει”. Πουλάει από μόνο του καθώς έχει σχεδιασθεί βάσει των αναγκών των καταναλωτών. Είναι αυτό που έλεγε ο Peter F. Drucker: “The aim of marketing is to make selling superfluous”. Η προώθηση, στην οποία αναφέρεσαι, είναι απλώς ένα μικρό κομμάτι του μάρκετινγκ αλλά επειδή είναι το πιο φανερό ο κόσμος το ταυτίζει, λανθασμένα, με το μάρκετινγκ: μάρκετινγκ = Προώθηση (διαφήμιση, πώληση κ.λπ.) δηλαδή. Εν πάση περιπτώσει, τόσο ο κλασικός μάνατζερ όσο και ο geek που σκέφτεται μαρκετίστικα πρέπει να έχει ένα στο μυαλό του: τις ανάγκες των καταναλωτών και πώς θα τις καλύψει καλύτερα. Υπόψιν ότι οι ανάγκες είναι κάτι υποκειμενικό. Αυτό που για μένα είναι ανάγκη για κάποιον άλλον μπορεί να είναι υπερβολή και το αντίστροφο.

Επισης η μαρκετιστικη νοοτροπια που λες μπορει να οδηγησει σε διαφορα προβληματα. ΟΚ μπορει να ειναι χρησιμη για “πιασει” το πρϊον σου, αλλα ακομα κι αν ενας geek αρχισει να σκεφτεται μαρκετιστικα και πως μπορει να προωθησει το πακετο του δεν νομιζω οτι θα σκεφτει με τον ιδιο τροπο που θα σεκφτει ο κλασσικος μανατζερ. Ειδικα αν ο μανατζερ δεν εχει ιδεα απο τεχνολογια και πηρε την θεση επειδη εχει κανει δυο μαθηματα σε ΙΤ. Ο geek παντα θα εχει ενα geeky τροπο σκεψης ακομα και οταν κανει μαρκετινγκ. Με τον μανατζερ ομως δεν γινεται το αναποδο.
Κλεινωντας να υπενθυμισω οτι αυτος ο μαρκετιστικος τροπος σκεψης μπορει να μας οδηγησει αντιστοιχα στην γνωστη διαφωνια free source ή open source. Οπως ειπα ειναι θεμα προτεραιοτητων..

Συμφωνώ για τη χρυσή τομή, ενδιαφέρον το άρθρο που παραπέμπεις αλλά δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει με το συγκεκριμένο post…

πιστεω εχουν δουλεψει πολυ με το word of mouth στο πυρηνα των χρηστων I.T. (Που ειναι μερικα εκατομυρια) και εχουν εκμεταλευει την δυσαρεσκεια του κοινου για την εταιρεια του gates

Ας μην ξεχνάμε, βέβαια, ότι όταν μιλάμε για μάρκετινγκ δεν μιλάμε κατ’ ανάγκιν για τεράστια marketing budgets, αλλά μιλάμε κυρίως, imho, για marketing thinking. Και το word-of-mouth (marketing) εμπίπτει σίγουρα στο marketing thinking -άρα είναι μάρκετινγκ. Όπως μάρκετινγκ είναι, επίσης, το να χτυπάς τον αντίπαλό σου στα αδύνατά του σημεία (aka δυσαρέσκεια για την Microsoft).

*] Μην ξαναμπούμε στην συζήτηση πως είναι διαφορετικοί οι ρόλοι, για την μικρή μας αγορά είναι ίδιοι.

Και πάνω που ετοιμαζόμουν να απαντήσω γράφοντας αυτά που ξέρεις ότι θα σου έγραφα, διαβάζω την παραπάνω πρότασή σου, οπότε τι άλλο να προσθέσω;! Έχεις δίκιο, αυτή είναι η κατάσταση, δυστυχώς, στην Ελλάδα. Πολύ εύστοχο το σχόλιό σου.