” Κάποτε υπήρχαν από τη μια τα προϊόντα και από την άλλη οι υπηρεσίες.”

Αυτός είναι ένας διαχωρισμός που ποτέ δε μου ήταν χρήσιμος. Για εμένα πάντα οι υπηρεσίες ήταν ένα ακόμα προϊόν. Άυλο μεν, αλλά προϊόν.

Και φτάνω στα συμπεράσματά σου:

“Άλλα χαρακτηριστικά αναφέρονταν στο site, άλλα ήταν στην πραγματικότητα.”

Αίτιο: Χαμηλοί μισθοί στο προσωπικό data entry. Μπακαλίστικο supervision του data entry.

“Οι πωλητές είχαν μαύρα μεσάνυχτα.”

Αίτιο: Χαμηλόμισθο ανεκπαίδευτο προσωπικό. Το να έχεις ενήμερο προσωπικό κοστίζει στον εργοδότη. Ίσως μάλλιστα να συμβαίνει και κάτι χειρότερο: Το κέρδος που έχει ο εργοδότης με την παρούσα κατάσταση του προσωπικού του να είναι μεγαλύτερο από το κέρδος που θα είχε έχοντας εκπαιδευμένο προσωπικό. Εάν δεν προβλέπει αύξηση των πωλήσεων για το παράθυρο χρόνου που τον ενδιαφέρει, γιατί να βελτιώσει το προσωπικό του; Άλλωστε και οι ίδιοι οι καταναλωτές δεν ενδιαφέρονται τελικά.

“Η πωλήτρια είχε περίεργη αίσθηση της έννοιας “εξυπηρέτηση του πελάτη”.”

Μου λείπει το context. Μπορεί να ήταν μια αποτυχημένη προσπάθεια humor. Μπορεί και όχι. Καταλαβαίνω φυσικά πως έχεις κάθε δίκιο να απαιτείς συγκεκριμένη συμπεριφορά από τον πωλητή.

“Η ταμίας έγραφε ανορθόγραφα.”

Για εμένα εδώ το πρόβλημα βρίσκεται στο σύστημα που χρησιμοποιεί η ταμίας, παρά στην ορθογραφία της. Μπορείς να έχεις το σύστημα έτοιμο (αλλά άδειο από data μια και θα το κάνουν -λέγε με “φτηνό data entry”) οι ταμίες ή να το αγοράσεις έτοιμο και να βρίσκει τα στοιχεία στο σύστημα σε ένα drop box (προφανώς ποιο ακριβό).

@highfidleityshow.
το roadstar mp3 που έχω βάλει και γω στο αμάξι εδώ και ένα χρόνο με 90€ δουλεύει χωρίς το παραμικρό πρόβλημα σε καθημερινή βάση και ειδικά τα κομμάτια που ακούγονται με memcard, ακουγονται μακράν καλύτερα και απο cd και από usb.
Κατα τα άλλα και εγώ παίρνω μόνο επώνυμα, αλλά το εν λόγω ραδιοφωνο εκείνη την εποχή ήταν σε αρκετά χαμηλότερη τιμή από τα υπόλοιπα πιο επώνυμα.

Επίσης πρέπει να πω πως στις αγορές μας πρέπει να επενδύουμε κι όχι να ξοδεύουμε. Ξέρω ότι το ROADSTAR mp3 player που έβαλε γνωστός μου στο αυτοκινητό του ήταν πολύ φθηνό γι’αυτά που πρόσφερε, όπως πχ USB. Ξέρω όμως επίσης πως μέσα στους 10 πρώτους μήνες δε μπορούσε να αλλάξει σταθμό και αρνούνταν τα αναπαράγει την πλειοψηφία των cd.

Το πρόβλημα όμως ξέρεις που έιναι;; Στα μισθα!!!

Όπερ μου φαίρνει στο μυαλό αυτό.

Τρανταχτό παράδειγμα τα φτηνά dvd players που πουλάνε τα supermarket σαν πορτοκάλια τα οποία μετά τον πρώτο χρόνο λειτουργίας τους χαλάνε και οι εισαγωγείς τους δεν παρέχουν service επιδιόρθωσης.

Από την άλλη πλευρά, καλύτερα να αγοράσεις ένα πολύ φθηνό dvd player κι αν αντέξει έναν χρόνο τα έχει βγάλει τα λεφτά του. Γιατί να το επιδιορθώσεις, εφόσον μπορείς να αγοράσεις, με λιγότερα χρήματα από ό,τι θα σου κόστιζε το service, ένα καινούργιο;

Για το 2ο φταίει και ο κακός καταναλωτισμός. Δηλαδή η αγορά προϊόντων που είναι φαινομενικά φθηνότερα. Η έλλειψη υπηρεσιών κάνει το προϊόν να στοιχίζει περισσότερο στην τελική αλλά αυτό οι περισσότεροι το προσπερνούν. Τρανταχτό παράδειγμα τα φτηνά dvd players που πουλάνε τα supermarket σαν πορτοκάλια τα οποία μετά τον πρώτο χρόνο λειτουργίας τους χαλάνε και οι εισαγωγείς τους δεν παρέχουν service επιδιόρθωσης.

Το πρόβλημα όμως ξέρεις που έιναι;; Στα μισθα!!!

Όχι μονο των πωλητών (δεν είναι πωλητές, είναι παιδιά που γεμίζουν τα ράφια) αλλά και τον μάνατζερς (δεν είναι μανατζερς, ειναι παιδιά που ελέγχουν τα παιδιά που γεμίζουν τα ράφια)