What’s in a (brand) name?

Ήμουν τις προάλλες στο τμήμα των οικονομικών βιβλίων του Ιανού και φυλλομετρούσα ένα βιβλίο. Κάποια στιγμή στάθηκε δίπλα μου μία κοπέλα και κοιτούσε τα βιβλία περί μάνατζμεντ. Το μάτι της τράβηξε ένα βιβλίο το οποίο κι άρχισε να φυλλομετρά.

Δυο-τρία λεπτά αργότερα την πλησίασε ο φίλος της και μεταξύ τους διημείφθη ο παρακάτω διάλογος:

Αυτός: Βρήκες τίποτα;
Αυτή: Κάτι βρήκα νομίζω… [του δίνει το βιβλίο] Για δες αυτό το βιβλίο… Φαίνεται πολύ καλό…
Αυτός: Χμ…
Αυτή: Τι λες;
Αυτός: Τι καλό βρε μωρό μου; Εκδόσεις [με ψιλοέντονο τόνο] “Κέρκυρα”;!

Τελικώς, η κοπέλα άφησε το βιβλίο στο ράφι (alert, my dear marketers, alert! Δεν το αγόρασε) και απομακρύνθηκαν.

Το περί ου ο λόγος βιβλίο ήταν το “Οδηγός Ιδεών Διοίκησης Επιχειρήσεων“. Αποτελεί μετάφραση του “Guide to Management Ideas” το οποίο έχω διαβάσει και το οποίο, όπως αναφέρεται στις εσωτερικές σελίδες “Published by Profile Books Ltd”. Ωστόσο, στο εξώφυλλο, πέρα από τον τίτλο και το όνομα του συγγραφέα (Tim Hindle), το μόνο που υπάρχει είναι το logo του “The Economist”.

Το βιβλίο είναι πολύ καλό ως σημείο εκκίνησης για περαιτέρω μελέτη για όσους δεν έχουν σχέση με τις διάφορες ιδέες του μάνατζμεντ αλλά και χρήσιμο ως γρήγορο refresher για τους γνώστες. Ωστόσο, ο φίλος της κοπέλας το απέρριψε απλώς και μόνον, κατά πως φάνηκε, γιατί δεν του άρεσε η ονομασία του εκδότη. Γιατί άραγε συνέβη αυτό;

Κατά πάσα πιθανότητα, το “Κέρκυρα” δεν “γέμισε το μάτι” του φίλου μας ως brand name για εκδότη βιβλίων -τουλάχιστον όχι για εκδότη οικονομικών βιβλίων. Το brand nameΚέρκυρα” δημιούργησε μη καλούς συνειρμούς στο μυαλό του συγκεκριμένου ανθρώπου για το προϊόν per se.

Επιπλέον, πιθανολογώ ότι ο φίλος μας δεν γνώριζε το brandThe Economist” καθώς, εάν το γνώριζε, τότε μάλλον θα του “γέμιζε το μάτι” το συγκεκριμένο βιβλίο. Ο γράφων, πάντως, κάθε φορά που συναντάει ένα βιβλίο με το logo “The Economist” κάνει θετικούς συνειρμούς γι’ αυτό. Πιθανόν μάλιστα αυτός να είναι κι ο λόγος που η πρωτότυπη έκδοση του βιβλίου έχει, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, μόνο το logo του “The Economist” στο εξώφυλλο κι όχι του “Profile Books” -και όλο αυτό που διαβάσατε, αγαπητοί αναγνώστες, δείχνει τη σημασία του branding.

buzz it!


Απόψεις γι’ αυτό το post σε άλλα blogs

Εκτυπώστε αυτό το κείμενοΕκτυπώστε αυτό το άρθρο

29/03/2008

4 σχόλια

Κατηγορία: General Marketing

Tags:

  1. μάλλον βρήκε μια φτηνή δικαιολογία για να μην αγοράσει το βιβλίο. Ένας έμπειρος αναγνώστης διαβάζει πρώτα τα περιεχόμενα και μετά τη βιβλιογραφία. Ο εκδότης και ο συγγραφέας έρχονται τελευταίοι.

    Μόνο όταν έχεις διαβάσει πάνω απο 5000 βιβλία έχεις δικαίωμα να κρίνεις απο τον εκδότη :)

  2. Πάντως, αυτό βρήκε να πει.
    Οπότε, οριακά, κάπου / κάποιους θα επηρεάζει. Και εμένα θα μου δημιουργούσε την αίσθηση του “επαρχιακού”, μικρού, τοπικού εκδότη. Σίγουρα δίνει (αν μη τι άλλο) την αίσθηση εκδότη που δεν είναι ειδικευμένος σε βιβλία διοίκησης.
    Αν και ξέρω κάποιον που υποτίθεται ότι είναι και έχει τις αισχρότερες εκδόσεις (μεταφράσεις) όλων των εποχών…

  3. Νομίζω πως δεν διακυβεύεται το ποιός έχει δικαίωμα να κρίνει και με πόση πείρα. Αυτά είναι καλά για μια θεωρητική συζήτηση μεταξύ βιβλιόφιλων. Πρακτικά μιλώντας, το να μην το αγοράσει είναι η πιο τελειωτική κρίση. Προφανώς λόγω άγνοιας αλλά… ας το έχει στα υπ’όψη ο εκδότης. Είναι στοιχείο που μπορεί να τον βοηθήσει στο μέλλον.

  4. Το είχα ξεχάσει ότι είχες γράψει και εσύ για αυτό … αναρωτιέμαι αν η τιμή και το εξώφυλλο ήταν πολύ ακριβή τότε η ίδια θα το αγόραζε..?

    Μάλλον ναι αν το βιβλίο το κρίνει απο εκεί!

    Για να είμαι ειλικρινής πάντως και εγώ δεν μπορώ να διαβάσω βιβλία με παλιό (κίτρινο) χαρτί και γραμματοσειρές παμπάλαιες …

    Ξέρω ακούγεται λίγο άσχημο απλά είναι όλη η εμπειρία που σου αφήνει όχι μόνο το περιεχόμενο… :-)

  1. No trackbacks yet.