Ποια Είναι η Αξία των Social Networking Web Site;
Το έναυσμα για τον τίτλο του άρθρου μού δόθηκε από το εύστοχο post του Παναγιώτη με τίτλο “η αξία του social network”.
Η αξία ή χρησιμότητα, αν θέλετε, του (online) social networking έγκειται ουσιαστικώς στο ότι φέρνει στην επιφάνεια τους διάφορους δεσμούς μεταξύ των ανθρώπων, ούτως ώστε να έχει δημιουργηθεί ένα ακμάζον οικοσύστημα εφαρμογών (applications) που εκμεταλλεύεται το “social graph“ καθιστώντας έτσι δυνατή την αλληλεπίδραση των ανθρώπων. Έως εδώ έχει καλώς.
Τι γίνεται όμως με την αξία των social networking web site από επιχειρηματικής πλευράς; Μήπως, π.χ., το Facebook θα έχει την ίδια μοίρα με την AOL η οποία στα μέσα της δεκαετίας του ’90 ήταν, στις Η.Π.Α., συνώνυμη με το internet μέχρι που προσβλήθηκε από το “netscapization”;
Η βασική ομοιότητα ανάμεσα στην AOL τότε και το Facebook τώρα είναι προφανής: το Facebook είναι ένα “walled garden“, ένα κλειστό σύστημα που βασίζεται σε μη- ανοιχτές τεχνολογικές προδιαγραφές (standards).
Όπως ο Netscape browser, ο οποίος ενσωμάτωσε τα ανοιχτά web standard, εκθρόνισε την AOL τότε, έτσι και τα ανοιχτά στάνταρντ (DataPortability), που αρχίζουν να εμφανίζονται σήμερα στον χώρο του social networking, σημαίνουν ότι ο χρήστης δεν θα χρειάζεται πλέον να επισκέπτεται το Facebook και το κάθε Facebook για να δει τι γίνεται με τους φίλους του. Επιπλέον, γιατί να εγγραφεί κανείς στο Facebook όταν μπορεί να φτιάξει ο ίδιος το δικό του social network; Ο Marc Andreessen, συνιδρυτής του Netscape, δημιούργησε μία τέτοια ακριβώς υπηρεσία, το Ning.
Γιατί, όμως, τα social networking web site αποφεύγουν να γίνουν πιο “ανοικτά”; Η απάντηση, οποία έκπληξις, είναι το χρήμα. Τα social networking web site βασίζονται στο κλειστό μοντέλο τους για να μεγιστοποιήσουν τα page view και κατά συνέπεια τις χρηματιστιριακές τους αξίες κι επομένως δεν τα συμφέρει να κάνουν ευκολότερο το μοίρασμα των πληροφοριών των μελών τους με άλλα web site.
Κατά πόσο, όμως, αυτές οι δυσθεώρητες χρηματιστιριακές αξίες ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα; Ελάχιστα, αν όχι καθόλου. Και αν κι εφόσον ανταποκρίνονται ελάχιστα, τότε η Microsoft είναι χαζή που έδωσε $240 εκατομμύρια για μόλις το 1.6% του Facebook; Η Microsoft προφανώς και δεν είναι χαζή. Η Microsoft, όμως, και πακτωλούς χρημάτων έχει και είναι αναμενόμενο να προβαίνει σε τέτοιες επενδύσεις μπροστά στην απειλή που ακούει στο όνομα “Google”.
Άλλωστε, ήταν πάλι η Microsoft που πριν από καμια δεκαετία είχε εξαγοράσει το έως σήμερα μοναδικό, πραγματικά, imho, killer app του internet. Της απέδωσε ποτέ λεφτά εκείνη η επένδυσή της; Κάτι ψίχουλα μόνο. Ωστόσο, είναι πολύ πιθανόν πως αν ψάξω αυτήν τη στιγμή στο web θα βρω πολλά άρθρα εκείνης της εποχής που σε διθυραμβικούς τόνους θα εξηγούσαν πώς η Microsoft θα έβγαζε ένα κάρο λεφτά από την συγκεκριμένη εξαγορά προφανώς μέσω των διαφημίσεων. Και ποιο ήταν αυτό το killer app; Το web mail και συγκεκριμένα το Hotmail.
Είναι, ωστόσο, άλλο πράγμα να δίνει η Microsoft τόσα λεφτά για το Facebook για τους δικούς της λόγους κι άλλο το να θεωρεί κανείς ότι η τεράστια χρηματιστιριακή αξία του Facebook ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα (σε αυτό δηλαδή που στη γλώσσα της χρηματοοικονομικής ονομάζεται “intrinsic value“).
Εφόσον λοιπόν το web mail δεν κατάφερε ποτέ να φέρει σημαντικά λεφτά στους διάφορους πάροχους πόσο πιθανό είναι να φέρουν τα social networking web site, ιδίως τώρα που τα open standard αρχίζουν να κερδίζουν έδαφος; Ποιος ξέρει; Ίσως βρεθεί κάποιος έξυπνος επιχειρηματίας με ένα social networking business model που θα τα καταφέρει… Το μόνο σίγουρο είναι ότι στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον το social networking θα είναι “everywhere and nowhere” και τα email account μας θα βρίσκονται στον πυρήνα του…
The many challenges of social networks sites
It’s Official: U.S. Social Networking Sites See Slow Down
Friend accepted: Microsoft will pay any price to keep some things out of Google’s hands
Social graph-iti: There’s less to Facebook and other social networks than meets the eye
Απόψεις γι’ αυτό το post σε άλλα blogs
LinkedIn
Twitter
Facebook
Δεν θέλω να πω την άποψή μου σε όσα γράφεις – γενικα ξέρεις ότι διαφωνώ με τη φιλοσοφία με την οποία προσεγγίζεις το web και τα social media. Θέλω μόνο λίγες διευκρινήσεις να κάνω.
1. Το Facebook δεν έχει “χρηματιστηριακή αξία” καθώς δεν είναι εισηγμένη επιχείρηση, αλλά έχει μια κεφαλαιακή αποτίμηση που προκύπτει (λίγο αυθαίρετα) από το συνδυασμό του ποσού που δίνει ο κάθε επενδυτής για να μπει στο κεφάλαο της εταιρείας, προς το ποσοστό επί του μετοχικύ κεφαλαίου που λαμβάνει ως αντάλλαγμα.
2. Την αποτίμηση (ή αξία) της κάθε εταιρείας την κάνει καθημερινά εντός ή εκτός του χρηματιστηρίου η ελεύθερη αγορά – και κανείς άλλος. Από τη στιγμή που βρίσκεται κάποια εταιρεία (η Microsoft εν προκειμένω) και κάνει αυτή την αποτίμηση μέσω των χρημάτων που δίνει, τότε αυτό σημαίνει ότι αυτή είναι η τρέχουσα αξία (αποτίμηση της εταιρείας).
Μπορεί ο οποιοσδήποτε από εμάς να διαφωνεί για το πως ένας επενδυτής – λέγε με Microsoft – μέσα στην ανάγκη του να καλύψει μια επιχειρηματική του ανάγκη κάνει αυτή την αποτίμηση, αλλά η άποψή μας δεν έχει και μεγάλη σημασία. Σημασία έχει τι λένε αυτοί που βάζουν το χέρι στην τσέπη.
Αν μεθαύριο η Microsoft αλλάξει γνώμη και αποσυρθεί, τότε η αξία του Facebook (και πάλι δικαίως) θα κατακριμνησθεί.
Αλλά δεν μπορούμε να λέμε “μπορεί ο επενδυτής για τους λόγους του να έκανε αυτό, αλλά δεν έχει καμια σχέση με την αξία της εταιρείας.”. Οι επενδυτές καθορίζου την αξία της την κάθε χρονική στιγμή.
Αυτά, και συγνώμη για το spam απόψεων.
Η αλήθεια είναι ότι έχουμε μια διαφορετική προσέγγιση όσον αφορά στα του Web.
Από την άλλη όμως, για χάρη της συζήτησης εν γένει και μόνο, θα ήταν νομίζω καλό να ήσουν πιο αναλυτικός αναφορικά με την άποψή σου μια που σε αυτό το blog δεν είμαστε μόνο -θέλω να πιστεύω!
- εμείς οι δύο. Είναι κι άλλοι, που πιθανόν να βρούνε τη δική σου άποψη πιο ορθή από τη δική μου. Εν πάση περιπτώσει, είναι δικαίωμά σου το πόσο αναλυτικός θα είσαι στην άποψή σου. Έκανα απλώς μια σκέψη μια που αν τα social media / blog διακρίνονται από κάτι αυτό είναι ο συνεχής, ζωντανός διάλογος.
Έχεις δίκαιο. Mea culpa. Το Facebook δεν είναι εισηγμένη σε χρηματιστήριο εταιρεία κι άρα δεν έχει “χρηματιστηριακή αξία”. Ωστόσο, πιστεύω, ότι αυτή η λαθεμένη φράση μου δεν αφαιρεί καθόλου από την ουσία των λεγόμενών μου. Αν θες, for all practical purposes, που λένε και οι Αγγλοσάξονες, είτε “χρηματιστηριακή αξία” το πεις είτε “κεφαλαιακή αποτίμηση” η ουσία είναι ότι το Facebook είναι υπερτιμημένο (overvalued) βάσει του “intrinsic value”.
Πράγματι, την κρίνει η ελεύθερη αγορά. Άλλο αυτό όμως κι άλλο το αν αυτή η αξία ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα όπως έγραψα και στο post μου. Για να γίνω πιο σαφής: η Microsoft δεν είναι ο τυπικός επενδυτής. Λεφτά έχει, “will pay any price to keep some things out of Google’s hands” και, σε τελική ανάλυση, αν αύριο το Facebook αποτιμάται στα $0, για τη Microsoft δεν έγινε και τίποτα -θα έχει χάσει κάτι ψίχουλα. Αν όμως ο τυπικός επενδυτής (σε αντίθεση με τον κερδοσκόπο / άσχετο) ήθελε να επενδύσει στο Facebook τι θα κοιτούσε; Θα κοιτούσε το intrinsic value. Θα ανέλυε το Facebook κοιτώντας τα “fundamentals”, θα υπολόγιζε βάσει του discounted cash flow κ.λπ. Δεν θα έδινε τα λεφτά του απλώς και μόνον επειδή κάποιοι άλλοι κάναν το ίδιο (όπερ μου φέρνει στο μυαλό το nasdaq bust, αλλά και τη δική μας χρηματιστηριακή φούσκα).
Κι όμως μπορούμε! Ναι, οι επενδυτές καθορίζουν την αξία της την κάθε χρονική στιγμή. Αλλά ξαναλέω: η αξία αυτή δεν ανταποκρίνεται κατ’ ανάγκιν στην πραγματικότητα, όπως αυτή αποτυπώνεται στα “fundamentals” της εκάστοτε εταιρείας. Ο Warren Buffett δεν θα συμφωνούσε μαζί σου.
Bizwriter Tough θέμα άγγιξες…
Αρχικά Νίκο, κάνεις ενα μικρό λάθος στον υπολογισμό σου. Σκέφτεσαι σαν ιδιώτης. Η αποτίμηση μιας εταιρείας σίγουρα δεν αποτιμάτε απο το ύψος της πρότασης της εξαγοράς της!
(Δυστηχώς?) απο ένα σημείο και μετά οι δείκτες που συστήνουν hold η buy απο τους αναλυτές αλλά παίζουν και καθοριστικό παράγοντα σε περιπτώσεις εξαγοράς είναι οι efficiency indicators. Θεωρούνται κατ εμέ μονοδιάστατοι κατα γενικότερη ομολογία .. ιδανικοί ωστόσο οδηγώντας την σύσταση επένδυσης ή όχι.
Για να σου εξηγήσω πιο απλά, αν η MS ήθελε να αγοράσει μια εταιρεία θα ήθελε να είναι efficient ή όχι? Ναι? Όχι! για να μπορέσει να κάνεις βελτιώσεις στην οργανωτική της δομή και να διατηρεί τους αναλυτές σε κατάσταση buy
cappici
Βλέπεις, οικονομικά όταν μια εταιρεία φτάσει στην μέγιστη αποτελεσματικότητα … διατηρούμε τη θέση μας ή .. όπως το οι νόμοι του εμπορίου μας διδάσκουν την πουλάμε!
Επίσης λανθασμένα υπάρχει η άποψη ότι η MS κινήθηκε για να εξαγοράσει το FB, διαφημιστικά δικαιώματα έχει αγοράσει!!
Αναφορικά με την αξία του FaceBook και του οποιοδήποτε social network κάνω πρόκληση στο assumption όλων. Αφού έτσι κινείται ο νόμος του χρηματιστηρίου γιατί θα πρέπει να είναι διαφορετικά στις εταιρείας αυτές?
Λόγω της πληροφορίας που έχουν για τους χρήστες ???
Χλωμό δεν είναι?
Bizwriter συγνώμη, δεν ήταν comment αυτό αλλά post…
Τι ωραία που τα είπες σε μία πρόταση, ενώ εγώ ο καημένος γράφω και γράφω…
Ένα ακόμα θέμα στο οποίο διαφωνούμε οριζοντως-καθέτως.
Εσείς κένατε αξιολόγηση εταιρειών με λογιστικούς όρους, εγώ την κάνω με όρους επενδυτικούς.
Μπορείτε να μου πείτε γιατί η (π.χ. Χρηματιστηριακή) αγορά αποτιμά μια εταιρεία με P/E = 10 και μια άλλη με P/E = 100?
Αν ο Βγενόπουλος εκτιμά ότι πρέπει να αγοράσει τον ΟΤΕ στα 20 Ευρώ (γιατί αυτό επιτάσσουν οι επιχειρηματικές του ανάγκες), αλλά το intrinsic value η τα fundamentals τον αξιολογούν στα 10, ποιός έχει “δίκιο”?
Εσείς θα πείτε προφανώς “τα fundamentals”.
Εγώ λοιόν λέω, ο Βγενόπουλος.
Και κάνεις λάθος Σάκη να πιστεύεις ότι μπορεί να υπάρχουν εταιρείες που έχουν κάποιες εκατοντάδες εκατ. Ευρώ για πέταμα. Αυτά τα 100-200 εκ. Ευρώ δεν είναι δικά τους (των μάνατζερς που αγοράζουν) αλλά των επενδυτών που τους τα εμπιστεύονται στο χρηματιστήριο και κάθε τρίμηνο δίνουν απολογισμό για κάθε δεκάρα που ξοδεύουν – κυριολεκτικά.
Μην τη βλέπεις τόσο επιπόλαια την επιχειρηματική – επενδυτική πιάτσα.
Νίκο, οι “επενδυτικοί όροι” -αν υποθέσουμε ότι βασίζονται σε δεδομένα κι όχι στο τι θέλει ο καθένας να πιστεύει στο μυαλό του- τότε σίγουρα πρέπει να βασίζονται κατά κύριο λόγο στα λογιστικά δεδομένα της εκάστοτε επιχείρησης.
Γιατί μπορεί πράγματι τα “fundamentals” να δικαιολογούν το 10 στη μία εταιρεία και το 100 στην άλλη. Ή γιατί το irrational exuberance είναι πλέον ο κανόνας.
Θεωρητικώς ναι. Μην είσαι τόσο σίγουρος γι’ αυτό όμως. Τα board of director των εταιρειών πολλές φορές παίρνουν αποφάσεις όχι με χρηματοοικονομικά κριτήρια, αλλά με άλλα, άσχετα ή λιγότερο άσχετα. Και πολλές φορές “ξεφεύγουν” με τέτοιες μη-ορθές επενδυτικές αποφάσεις καθώς το shareholder activism (ακόμη και στις ΗΠΑ) δεν είναι τόσο δυνατό όσο θα έπρεπε.
Σε διαβεβαιώ ότι εγώ δεν τα βλέπω καθόλου επιπόλαια…
Εν πάση περιπτώσει, πέρα από το παραπάνω βιβλίο θα πρότεινα σε όποιον ενδιαφέρεται για το θέμα σε ευρύτερο επίπεδο το: Fooled by Randomness.
Καλά, τέτοιες συζητήσεις Σάκη μπορεί να τραβήξουν μακρυά γιαυτό πρέπει να το κόψουμε – δεν έχει νόημα.
Να διευκρινήσουμε πάντως ότι το P/E EINAI μέρος των fundamentals. Αυτός που αξιολογεί πόσο ψηλά θα το πάει είναι ο επενδυτης ανάλογα με τις ανάγκες του.
Δεν υπάρχουν fundamentals που δικαiολογούν κάποιες τιμές σε άλλα fundamentals.
Και τη λογική ότι οι μάνατζερς της Microsoft δεν ξέρουν (ουσιαστικά) τι κάνουν, και πετούν τα λεφτα που διαχειρίζονται, δεν μου ακούγεται σοβαρό και δεν μπορώ να το αντικρούσω με επιχειρήματα. Το πιο πιθανό είναι όταν λαμβάνουν κάποιες αποφάσεις να έχουν στη διάθεσή τους κάποια περισσότερα δεδομένα από ό,τι εσύ – δεν νομίζεις?
Να διευκρινήσω εδώ ότι κατά την άποψή μου η Microsoft έχει κάνει λάθος με τη συγκεκριμένη επένδυση η οποία για την εταιρεία δεν θα έχει μεγάλο βάθος χρόνου, αλλά για λόγους ΤΕΛΕΙΩΣ διαφορετικούς από fundamentals και ιστορίες για αγρίους.
Αν κοίταζε κανείς τα θεμελιώδη μεγέθη της Google εν έτει 2000, 2001 θα το έπιανε η καρδιά του. Δε νομίζω να μετάνιωσε όμως ποτέ η Cleiner perkins και άλλα vcs που επένδυσαν τότε στην εταιρεία. Αντίθετα, όλοι θα έχουν να τρώνε μέ τα δισέγγονά τους, από αυτή και μόνο την επένδυση.
Ναι, είναι (ή, ακριβέστερα, είναι κάτι που μετράει τα “fundamentals”). Όταν όμως η αξία μιας μετοχής διαπραγματεύεται σε, π.χ., 50, 70, 100 του P/E τότε αυτό σημαίνει ότι διαπραγματεύεται 50, 70, 100 φορές πάνω από τα υπολογιζόμενα κέρδη της -irrational exuberance, κατά κανόνα. Κι ό,τι δεν εμπίπτει στο “κατά κανόνα” (η x εταιρεία που πράγματι επιβεβαιώνει τόσα υψηλά P/E στο μέλλον) είναι περισσότερο random από ό,τι νομίζουμε -in hindsight, βέβαια, όλοι βλέπουν ότι ήταν λογικά τα υψηλά P/E της.
Κι όμως. Αυτό που κάνουν εν γένει οι manager είναι να παίρνουν bet, πολλές φορές μάλιστα με ελάχιστη σκέψη. Αν τους βγει, ήταν διορατικοί, αν όχι αλλάξανε οι συνθήκες της αγοράς τόσο πολύ που τα μοντέλα τους δεν μπορούσαν να το προβλέψουν -λένε.
Όπως εξήγησα και στο προηγούμενο σχόλιό μου, in hindsight όλα είναι λογικά. Ναι, οι CV που αναφέρεις πιάσανε την καλή. Για κάθε Google όμως, οι CV χάνουν λεφτά σε δεκάδες αν όχι εκατοντάδες άλλα venture. Αυτή είναι η δουλειά τους. Φιλάνε πολλά βατράχια και κάποιο τους βγαίνει πρίγκηπας! In hindsight, όλοι είναι σίγουροι!
Αξία; Πρακτικά, μηδενική.
Όμως, οφείλω ν’ αναγνωρίσω το εξής: βοηθάνε στην ανάπτυξη της βιομηχανίας των προσωπικών υπολογιστών, λόγω του φαινομένου “κυβερνοντάτσουν”.
Διακόπτουμε για ένα έκτακτο δελτίο.
Συνεχίζουμε το πρόγραμμά μας.
Θυμάστε – προ δεκαετίας και βάλε – τους φρικτούς προσωπικούς ιστοχώρους με τα frames και τα ΔΕΚΑΔΕΣ gifάκια, απαίσια applets (ripple-effect!), ενοχλητικά midi κ.ο.κ.;
Όταν “σερνόταν” η σελίδα, ο μέσος χρήστης έβρισκε δύο φταίχτες: τον ISP ή/και τον αδύναμο υπολογιστή του.
Το ίδιο συμβαίνει με τις φρικτές σελίδες του ΜySpace και άλλων σατανάδων. Μπλιμπλίκια, βιντεάκια, φλασάκια, μουσικούλες, σλάιντς, 5.328 φωτό (στην αρχική τους ανάλυση!) σε χώρο 200*200, #$%#%$^##@@!!
(Θα εκπλαγείτε από το πόσοι αγοράζουν υπολογιστή για να ξημερωβραδιάζονται στο MySpace.)
ΑDSL βάλανε (για τη χρονοχρέωση). Αλλά το περσινό τους κονσερβοκούτι, “δεν έφτιαξε με φορμάαατ” και θα το αλλάξουν, αφού “σερνόταν ρε συυυ”.
Κυβερνοντάτσουν. Sponsored by Plaisio.
Για εμένα τα γνωστά social network δεν είναι app(lication) για τις μεγάλες εταιρίες που τα αγοράζουν. Είναι ένα media property με αρκετούς χρήστες. Ένα ακόμα touch point μέσα από το οποίο η η ιδιοκτήτρια εταιρεία μπορεί να πουλήσει άμεσα ή έμμεσα τα διάφορα προιόντα της.
Όταν αγοράζουν social network ή και άλλα site τύπου hotmail, δεν αγοράζουν την τεχνολογία στην οποία είναι βασισμένα, αλλά τα eyeballs των χρηστών που επισκέπτονται καθημερινά.
Κάποιοι αμφιβάλλουν για την αξία που δίνει ο θεσμός του Χρηματιστηρίου στις εταιρίες. Ξεχνούν όμως ότι ναι μεν μια δεδομένη στιγμή μπορεί να υπάρχει κάποια υπεραξία (ή υποτίμηση) αλλά κάποια στίγμουλα έρχεται η διόρθωση.
Η ιστορία/πορεία των Χρηματιστηρίων δείχνει ότι καμία εταιρία μακροπρόθεσμα δεν αδικήθηκε.
Οι “φούσκες” κτλ δεν δείχνουν τις “αδικίες” αλλά επιβεβαιώνουν το παραπάνω
Νομίζω ότι ξεφύγαμε….
Αρχικά θεωρώ οτι μιλάμε για κάτι διαφορετικό. Θα συμφωνήσω εν μέρη Nikos μαζί σου σε ένα πράγμα. Σε ένα M&A αυτό που θα κοιτάξεις θα είναι εκτός απο την αποτίμηση της εταιρείας απο τους αναλυτές και τι έγινε στο παρελθόν για να κάνεις προσφορά. Σίγουρα, η προσφορά λοιπόν που θα γίνει επιρρεάζεται απο ιστορικά στοιχεία κλάδου, άρα δεν είναι ανεξάρτητη με την αγορά.
Το θέμα γίνετε ακόμη πιο πολύπλοκο αν αναφερθεί πχ πως ο Ο Warren Buffet δίνει προσοχή στα νούμερα αλλά αγοράζει μια εταιρεία αξιολογόντας το ίδιο το management! Συνεπώς στην αποτίμηση της εταιρείας παράγοντες όπως η κουλτούρα, το brand και το Goodwill έχουν επίσης βαρύτητα.
Keep in mind, ότι σε κάθε M&Α σκοπός είναι η προσθήκη αξίας στην επιχείρησή που αγοράζει, οπότε SimonSays θα ήταν υπερεκτιμημένο και λιγο φτώχο να χαρακτηριστεί το visibility που παρέχουν αιτία εξαγοράς μόνο! Στην τελική με τα ίδια λεφτά θα νοικιάζαν το “σαλόνι” για χρόνια! (Δεν το έχω βάλει με NPV αλλά υποθέτω πώς έτσι έιναι.)
Αν η MS κινηθεί για να αγοράσει το Facebook θα είναι γιατί θα δώσει απίστευτη αξία στα MySpace, MSN, Messenger, Windows Live, Skydrive και Blogs!
Χέστηκε για το ίδιο το Facebook – (δεν έχει Aero Theme)
Άσε που με τα widgets που βγαίνουν (βλ. Konfabulator,GDesktop) ποιός θα μπαίνει μέσω browser στο Fbook?
Προσθέτω στην παραπάνω θέση μου λοιπόν οτι η φρενίτιδα που έχει πιάσει την αγορά με τα social networks θα κοπάσει κάποια στιγμή, και αν κάποια εταιρεία ακόμη και η MS υπερεπενδύσει, δε θα χάσει χρήματα (μόνο), αλλά ευκαιρίες στο αύριο που είναι beyond social networks.
Ίσως για αυτό το λόγο δεν ήθελε να εξαγοράσει αλλά να πληρώσει δικαιώματα, φοβάται την υπερεπένδυση (ποιός ξεχνά το .Com Boom??)
ΥΓ. Ιωνά, εγώ πάντως σιχάθηκα το Fbook απο το FunWall! ούτε που μπαίνω πλέον …
Ευχαριστώ,
Τα παραπάνω συμπληρώνουν αυτά που προείχα πει βέβαια, καθώς η οικονομική ανάλυση που προτείνει τη σύσταση αγοράς ή πώλησης μιας μετοχής αλλά και της αποτίμησης της εταιρείας δεν αλλάζει. Ωστόσο με τα παραπάνω προσπάθησα να χτίσω περισσότερο το κομμάτι της αξίας σαν έννοια και όχι της αποτίμησης.
Ευχαριστώ κ πάλι
Βέβαια ίσως έχει σημασία να δούμε τι πιστεύει ένας άνθρωπος που ξέρει να αξιολογεί δίκτυα. Σχετικά μεγάλο κείμενο, αλλά διαφωτιστικό για την αξία ενός social network.